Da Anibersari Blog - Bonggang Teynk Yu!

"Eych, gawa tayo ng website. Ano bang magandang pangalan?"

"Hhhmm. Pedestrian Lane."

"Bakit 'yun?"

"Bakit hindi?"

Sa ganyan lang nagsimula ang website na pinuntahan mo ngayon, sa pagkakatanda ko. Kakabasa ko lang din kasi ng Stainless Longganisa 'nung mga panahon na 'yun at ng Paboritong Libro ni Hudas kaya mga ganyang bagay ang lumabas sa utak ko (meron ba ko 'nun?). Wala akong alam sa pagmamanage ng website. Hindi rin ako magaling magsulat kaya hindi ko naman masyadong sineryoso ang plano ni Kuya ArAr. Basta ang alam ko lang, nagrereview ako 'nun para sa quiz kinabukasan at nangangarap lang magkawebsite lang si Kuya. Hehe.

Pero mga ilang minuto lang, pinasulat ako ni Kuya ng isang article kung bakit "Pedestrian Lane" ang naisip kong pangalan. Kaso wala atang nickname 'yun kaya nauwi na lang sa "Pedesrtian Crossing" para "PedXing". Naisip ko lang bigla na napakaraming uri ng tao, napakarami nilang destinasyon na tinutungo, pero lahat sila halos araw-araw dumadaan sa mga linyang nagmamalaki sa gitna ng kalsada (peace na lang muna sa mga jaywalkers hehe). Kaya naisip ko na ang magiging konsepto ng website namin kung sakali ay tungkol sa kahit ano at kahit saan na mapupuntahan ng kahit sino sa kahit saan.

Masyado akong adik sa mga gawa ni Bob Ong 'nung mga panahon na 'yun, at aminado naman ako. May ilang nagbabasa dito sa PedXing na nagsasabing para daw gawa ni Bob Ong ang mga pinopost namin dito, at pinagpapasalamat naman namin 'yun. Pero iba pa rin si Bob Ong at alam naming hinding-hindi namin siya kayang pantayan. Minsan talaga kapag masyado mong iniidolo ang isang tao, hindi sinasadyang magaya mo 'yung mga istilo nila, ang masama pa, nakukulong ka sa istilo na yun at guilty talaga ako 'dun. Sorry na. Haha.

Sa mga unang araw ng PedXing, kung anu-ano lang ang mga pinopost namin ni ArAr. Mula sa pinaka may sense hanggang sa pinaka-nonsense. At dahil tuwang tuwa ako at meron na kong website na maipagmamalaki sa mga kaklase ko, maya't-maya ako nagbablog. Ganun din si ArAr. Nakakatuwa talagang isipin ang mga "simula." Pero nakakatuwa ding isiping hindi ko pa naman nakikita ang "katapusan."

Hindi naman talaga Eych ang pangalan ko, imbento ko lang 'yun. Naniniwala kasi ako na lahat nga balak magsulat ng mga nonsense na bagay ay dapat may "code name". Natatawa din ako kay ArAr kasi may nagtanong kung maganda't sexy ba siya. Hehe. Kung bakit may code name pa kaming nalalaman, ewan ko din. Siguro maarte lang talaga kami. At umiiwas sa mga death threats.

Ang tunay ko talagang pangalan ay... hay. Nakakaantok. *hikab*

Kapag binabalikan ko ang mga sinulat ko dati dito, natututo ulit ako. Nasabi na rin ata ni Bob Ong 'yun sa isa sa mga libro niya. Meron kasi akong mga sinusulat dati na sinusulat ko lang 'pag talagang purgang purga na ang utak ko sa pagrereview at may maidahilang may ginagawa pa rin akong matinong bagay.

Pero hindi ko masabing isa akong mabuting blogger. Hindi na kasi ako madalas mag-blog hindi tulad ng dati na laging may bagong binabasa araw-araw ang mga matitiyagang tagasubaybay namin. Kung nandiyan pa rin sila, hindi ko na alam. Tambak na school works. Tambak na gawain. Tambak na tukso gaya ng Facebook. Nakakalimutan ko minsan ang PedXing. Sorry na talaga. Hehe.

Sa mga makakabasa nito, salamat at nagtyaga pa rin kayong basahin ang mga sinusulat namin. Salamat sa lahat ng mga pumuri at humusga sa PedXing sa loob ng isang taon. Salamat sa mga contributors na nagtiwalang ipost ang mga gawa nila dito. Salamat kay Sir Eros Atalia na pumayag i-post ang first chapter ng kanyang pangatlong libro dito at nagbigay ng mga payo sa akin. Salamat kay Sir Bob Ong para sa pagbibigay ng inspirasyon at sorry sa kakulitan ko sa e-mail. Salamat sa mga magulang namin na hindi pa rin pinapaputol ang network connection kahit araw-araw naman nilang nakikita na nagfeFacebook lang kami. Salamat sa mga kaklase ko na nagsasabing medyo maayos naman ang mga isinusulat ko dito. Salamat sa mga kapwa ko bloggers na nagpopromote ng PedXing, lalo na kay Ate Violet ng Silip (http://www.violetauthoress.blogspot.com). At salamat kay Bro na nagbigay ng utak (pero di ginagamit ng maayos kaya sorry na po) kina Eych at ArAr.

Sisikapin namin na mas mapabuti pa ang website na nagsimula lang sa dalawang utak na walang laman at walang magawa. Sana mas marami pa kaming contributors at tumagal pa ang PedXing na ito sa loob ng maraming maraming taon, at maipamana pa ito sa apo ng mga magiging something namin, I mean, mga anak. Hehe

Muli, THANK YOU talaga!


-Eych and ArAr

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Blog ni Eych,PedXing

DragonBall the Movie..

Nabalitaan ko na meron ng DragonBall na movie, yung una akala ko kalokohan lang ng isang batang paslit. Sa totoo, narining ko lang yun sa chismisan ng mga batang nakatambay sa tabi ng tindahan namin. Pero sympre sinubukan ko pa rin na tgnan sa internet kung meron na tlaga at nakita ko nga sa YouTube na meron nga pala talaga.

Hindi ko lang alam kung magiging maganda ang pelikulang DragonBall, tayo-tayo kaya ang buhok ni Son Goku at may antenna kaya dito si piccolo? Malakas kaya ang kamehame wave ni Goku o parang flashlight lang ang sinag? Anu kaya ang ichura ng Dragon na lalabas sa mga Dragon balls? at higit sa lahat, anu kayang hihilingin ni Goku pagnakita na nya ang pitong dragonballs, magkaroon ng part2 ang dragonballs?


Isa rin naman akong fanatic ng Dragonball. Halos napanuod at kabisado ko na ang lahat ng episodes at movies ng Dragonballs. Bata pa lang ako ay pinapanuod ko na. Ultimo nga theme song simula first song hanggang sa ending song ay medyo kabisado ko na kaya di ko papalampasin panuorin ang "DragonBall - EVOLUTION".

Ang tanging tanung lang sa aking isipan ay, kelan kaya ito iuupload ni aXXo sa mininova at sino kaya ang mahihiraman ko ng malinaw na pirated DVD na 16in1?? Hmm..

Joke lang Chairman Edu.. hehehe...
Eto na pala ang trailer, panuoin nyo na lang...

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,DragonBall,Palabas

Mag Basa ng Libro sa Bahay..

Asar ako sa mga guro na nagagalit sa estudyante pag hindi nila alam ang topic na tinatalakay nila,sasabihin nila "dapat alam niyo na to dapat nag babasa kayo ng libro sa bahay"

halimbawa:

"BOYET WHAT IS THE ANSWER TO MY QUESTION?"(kahit wala pang tanong)

(mag-iisip kunwari,kakagat sa labi,titingin sa ceiling at hahanapin ang sagot
doon,pag di nakita kakamot sa ulo) "I DON'T KNOW MAM!"

"HAVEN'T YOU READ PAGES 10-69,000?"

(tingin sa ceiling) "NO MAM."

"OKAY REMAIN STANDING UP TO 4 oclock in the afternoon" (saklap e 7am palang)

Yung tipong gusto na nilang ipasubo sa inyo yung libro sa pag pilit nilang ipinapabasa ito,kung pwede nga lang matagal ko ng nilamon lahat ng libro ko ng mag ka-silbi naman matagal na silang nakaimbak sa locker ko eh kung hindi ko locker eh locker ng iba,pagkatapos nun isusuka ko sa mga muka nila ng malaman nila kung ano natutunan ko.

Cge kayo nga mag basa ng libro sa bahay na may 300 pages na wala namang maggagawa sa buhay ko kung hindi sayangin ang oras ko at palabuin ang mga mata ko,kayo din ang bumasa ng 300 pages na inuutusan habang pinuputakan ka ng magulang mo,inaasar ka ng mga kapatid mo at pinepeste ka ng mga pamangkin mo, at tinatahulan ka ng aso niyo na pinagdadasal mong makasalita nalang ng magkaintindihan kayo at hindi yung nag tatahulan kayong dalawa at pinapangarap mong ma kawala at i-asusena nalang.

Bakit kaya kami nasa iskwelahan? para matuto.
bakit kaya may teacher? para magturo.

Kaya nga kami pumasok sa iskwelahan para matuto at hindi sa bahay mag-aral..

Kaya nga ESKWELA, ang eskwelahan dun ka mag-aaral,mag-aaral ng mga walang katuturang bagay mag sasayang ng 20 taon para makapaghanap-buhay,ang sabi ko nga kung inipon ko nalang kaya ang tuition fee at mga baon ko? siguro milyonaryo na ako ngayon,kaso wala tayong maggagawa gusto nilang mag pahirap ng kapwa kaya nauso ang school.(at kung sino man siya buti nga patay kana,BIRO LANG)

Ngayon kung gusto nilang pati sa bahay eh mag-aral ako,abay mag hohome study nalang ako,o kaya mag papatayo ng sariling eskwelahan sa loob ng bahay ng hindi na ko napepeste,napeperwisyo at pinapatayo pag hindi alam ang topic na pinagdadadadak ng guro ko, kung naiines kayo at hindi namin alam ang topic na dinidiscuss niyo eh baka ikaw ang nakalimot bumasa ng ituturo mo, bakit hindi niyo nalang ituro ng maayos kesa nagmumuryot at dumadagdag lang ang kulubot mo sa muka at sa katawan at nadadagdagan ka lang ng cancer cells bakit hindi mo nalang ituro ng maayos diba?

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Eskwela

Starbucks

Chocolate Cream Chip, Mocha Frappe at kung anu-ano pang flavors ng kape. Yan ang makikita mo sa Starbucks. Itinuturing ng marami na pambansang kapihan ng bayan. Parang kabuteng nagsulputan sa iba't ibang parte ng bansa. Tinalo pa nito ang ilang mga malls at fast food chains. Para bang naging adik sa kape ang buong sambayanan. Mabilis pa sa ihip ng hangin na gumastos ng mahigit 100 pesos para sa isang Grande iced coffee. Sa halip na gastusin ang nasabing halaga sa ibang mas importanteng bagay ay nagpapakalunod ang karamihan, not to mention call center peeps, sa isang baso ng kape.


At hindi yan kape ha! Yan ay ayon sa mga social climber na estudyante. "Starbucks is not coffee. They are ground beans with processed chocolate and skimmed milk" Pero kung susuriin mo naman, ano nga ba ang laman ng iniinom nila? Hindi ba't kape! Starbucks is coffee. Period. No erase.

Matalino ang sinumang nagdala ng Starbucks dito sa ating bansa. Pumatok talaga ang marketing strategy. Isipin mo naman, ang isang tipikal na pinoy na gustong magpakasosyal, pupunta doon at oorder ng kape. Uupo sa gilid na kung saan ay makikita siya ng maraming tao na walang pangkape. Aantayin tawagin ng barista ang pangalan nya. Kukuha ng napakaraming tissue paper bilang souvenir. At siyempre, matagal nyang sisipsipin ang kape para mafeel ang ambiance ng sikat na coffee company.


Wala akong galit sa Starbucks. Sinasabi ko lang ang aking point of view tungkol sa paanong ang isang kapehan ay nagawang baguhin ang isang tipikal na pinoy.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Starbucks Kape

Mga Patalastas (Noon at Ngayon)

Kung nabuhay ka simula late 1920's hanggang sa mga panahong ito malamang alam mo kung ano ang TV. Ipagpapalagay kong nakakita ka na ng TV pero kaya mo kayang i-ispell ang TV? *with matching Jacqueline Jose tone* Ngayon, kung isa ka sa mga nabanggit ko, malamang nakapanood ka na ng isang commercial... sa TV. At sino bang hindi namamangha sa galing ng mga TV Ad firms sa paggawa ng commercials di ba? Yun bang tipong papatok sa masa at totoo namang tatangkilikin at magiging bukambibig ng sambayang Pilipino.

Kapapanood ko lang kasi ng bagong commercial ng Mcdo. Yung "Huling El Bimbo". Sa totoo lang natuwa at nabwisit ako sa istorya. Natuwa kasi ang cute nung 2 bata, at nabwisit kasi akala ko paglaki nila sila pa rin. Takte... maapektuhan daw ba? hehe, anyway, share ko lang para sa mga hindi pa nakakapanood nito. eto:


Sa mga nagdaang panahon, (kung magsalita ako parang antanda tanda ko na e no?) maraming commercials na ang nagbigay ng ngiti sating mga Pilipino. Hindi ko na mabilang kung ilan na yung narinig kong linya na galing commercials lang na ginagamit natin sa biruan, tuksuhan, asaran at kung anu-ano pang pagpapa-cute kapag kasama ang tropa. Ewan, basta ishe-share ko lang kasi gusto ko. Wala kayong magagawa kasi blog ko to! hehehehehe... enjoy!

Mcdonald's (karen)


San Miguel (Sabado Nights)


PLDT (suportahan taka)


Coca Cola (Coke Jingle)


Coca Cola (Coke ko to beat)


Mcdonald's (Pa-burger ka naman!) - Burger! Burger! Kahit anong rason! Pa-burger ka naman!


Tide (Christmas Ad) - Promise natawa talaga ako dito!


Fita :-) (Half Good Thing) - Moral: Humiling ng bagay na kapag hinati pwede pa ring magamit. hehehehe


Dragon Katol: - Classic to e no? at tingnan nyo naman kung gaano nanggigitata yung bida sa commercial nato! langya!


Hehehehe.. wala lang.. kanya kanyang trip lang yan at trip ko ngayon mag post ng mga commercials e! hehe

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Patalastas,Video

Random Drug Testing, ok lang ba?!.

Kung ako ang tatanunging, ok lang ang Random Drug Testing sa mga Highschools at Universities. Pabor sa akin yun para sigurado sila na hindi nga ako addict. Diba.

Wala naman akong nakikita masaman dun at di naman yun sapilitan at syempre basta't walang bayad. "Di naman siguro matatapakan ang sinasabi nilang Privacy at Human Rights ko dun". Siguro kung ako ay isang Drug addict o kaya pusher, baka maramdaman ko na nalalabag ang aking human rights at privacy.

Sa tingin ko, mas maraming magulang ang papabor sa Random drug testing sa mga Highschools at universities para makasigurado sila na hindi nga addict o hindi gumagamit ng mga pinagbabawal na gamot ang kanilang mga anak. Alam naman natin na dumarami na ang kaso ng pagiging drug addict at pusher dito sa pilipnas at sa ibang panig ng mundo kaya nararapat lang na supilin at iwasan kahit sa simpleng Drug test lang. Wag na natin hayaan pa na tuluyang maging addict ang mga kabataan, dapat ay hanggang maaga pa lang ay simulan ng iwasan ang salot sa lipunan na drugs.

Naniniwala rin ako na maraming studyante lalo na sa mga pribado at malalaking iskwelahan at unibersidad na gumagamit ng mga pinagbabawal na gamot. Syempre mas malawak at mas malaki ang bentahan ng mga drugs sa malalaking paaralan dahil nandun ang mga istudyante na may malalaking baon at di nauubusan ng pera. Siguro wala na silang mabiling matino, "shabu naman daw para maiba" at cocaine naman para sa istudyante na galing sa pamilya ng mga pulitiko at negosyante.

Hindi mo rin naman maitatanggi na posible ngang gumamit at addict ang mga tinuturing na Alabang Boys. Picture nga lang nila na kuha ng PDEA na pinapakita sa TV (ung naka-green sila) eh mukha ng mga High eh. Mga nakangiti pa at palibhasa kasi mayaman sila kaya alam nila na kayang-kaya ng pera nila na mapawalng sala sila. Konting halaga para sa kalayaan. Ganyan naman kadalasan ang IBANG mayayaman, Guilty o not-guilty man sila eh piplitan nilang linisin ang pangalan nila, syempre mayayaman at sikat sila kaya nakakahiya at panira sa career at negosyo kung masasangkot sila sa isang eskandalo.

Ayon sa resulta ng Drug test na ginawa sa Alabang boys, silang lahat ay positibo sa droga. Ikaw, kung ang isang tao ay positibo sa droga, tingin mo ba di sya addict o nagddrugs?!.

Hindi naman siguro sila magiging positibo sa bawal na gamot o droga kung ponstan, bisolvon at diatabs lang ang ininum mo.

Eh ika nga sa kanila, di naman daw sila addict, user lang!!.. Nyak, anu kaya yun. Alam mo nangang Salot, Bawal at Masama sa kalusugan ang paggamit ng anumang pinagbabawal na gamot eh gagamit ka pa, di bale na lang kung tanga at galing sa pamilyang addict o ang mga magulang ay ex-Drug-addict-lord-pusher.

Nasa magulang din yan, kahit anung problema ang dumapo sa kanilang mga anak, kung tama at maganda ang pagdidisiplina sa kanila ay hinding-hindi gagamit ang kanilang mga anak ng mga pinagbabawal na gamot.

Payo ko lang sa mga engot-engot na magulang ng alabang boys, imbis na itago ang pagkakasala at pagiging addict ng mga anak nila, sana ay pangaralan na lang nila at hayaang makulong o marehab ang mga anak nila upang tumino at malayo sa kapahamakan at lalo na sa impluwensya ng droga.

Ayon sa nalalaman ko,.. Tulad ng ginawa ng nanay ni Robin Padilla sa isa nyang anak, nang nalaman nyang Drug addict ang kanyang anak, sya mismo ang nagparehab sa anak nya para maibalik sa katinuaan at malayo sa droga ang kanyang anak.

Kaya imbis na isipin nila ang kanilang negosyo at kahihiyan sa pangalan nila, hayaan na lang nilang matuto ang malayo sa masamang bisyo ang kanilang mga anak at pati na rin siguro ang kanilang mga sarili. Un lang.

Sensya na kung paikot-ikot ako, masakit kasi yung ulo ko eh.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Drug Test

Pagkakaiba ng Mahirap at Mayaman

Kung naging mayaman kaya ako, ano kaya ang naging kapalaran ko? Technician pa rin kaya ako o may-ari na ng kumpanyang pinapasukan ko? Whahaha. Libre lang mangarap sabi nga sa kanta ng kamikazee (tama ba spelling???). Sa panahon ngayon, lubhang malaki na talaga ang pagkakaiba ng mga mayayaman sa mga mahihirap. Katulad na lang halimbawa sa pananamit. Pag mayaman o angat ka sa buhay, bumabagay ang kahit ano'ng suotin mo. Tulad na lang ng scarf. Kapag rich ka, aba, bagay na bagay, pero kung mahirap ka, mukha ka lang abu-sayap member. Hehehehe. Iba rin ang mga salitang ginagamit nga mga mayayaman sa mga mahihirap. Halimbawa:

Mayaman : "Uy Friend! Kamusta na? Anak mo?? Ang cute ah! PETITE!"
Mahirap : "Hoy Mare! Kamusta na? Anak mo?? BANSOT ah!

Mayaman: "Hey dude, what's that? RASHES?"
Mahirap: "Yak pare, ano yan? GALIS?"

Mayaman: "Junior, stop that! It's DIRTY!"
Mahirap: "Dyunyorr!, tigilan mo yan, AH AH yan!

Heheheeh. Kapansin pansin din ang pagiging ingglisero ng mga mayayaman.
Slang ika nga. Sa pangalan nga lang eh iba na ang tunog.

Mayaman: What's yah name? Abigail? (pronounced as Ebeegeyl)
Mahirap: Uy! Si Abaigail oh! (pronounced as AHBIGEYL)

Siyempre ang mga yan ay opinyon ko lamang. Sa pananaw ng iba, pwedeng totoo ang mga yan. Pwede ring hindi para sa mga guilty. Kung may tinatamaan man, wala na ako'ng pakialam! Basta ang alam ko, malaki ang pagkakaiba ng mga rich sa poor. Adios! ^^

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Mayaman at Mahirap

Laro tayo

Noo'ng kami ng mga kaibigan ko ay mga musmos pa lamang, naranasan naming makapaglaro ng kung tawagin ay mga laro ng lahi. Dahil noong panahong iyon, wala pa ang mga online games tulad ng RAN, Special Force, O2jam, MU atbp. Kaya naman talagang ubos ang enerhiya ng aming buong katawan dahil sa kakatakbo, kakalundag at kakasigaw. Naenjoy talaga naman ang aming pagiging bata. Iban'g iba na talaga sa henerasyon ngayon. Kaya sa aking pagbabalik-tanaw, pagmumuni-muni at pagtingin sa cursor na patuloy na kumikindat habang ako'y nag-iisip ng maisusulat, sumagi sa akin'g isipan ang mga laro'ng pinoy na minsan ko na lang makita ngayon.

1. Luksong Tinik - gamit ang mga paa at kamay ng dalawang manlalaro, pagdudugtung-dugtungin nila ang mga ito na para bang gagawa ng bakod na siya namang lulundagin ng isa pa nilang kalaro. Kailangang hindi sasabit ang kahit anong parte ng katawan ng lulundag dahil kung hindi ay magiging taya siya. Maaari rin namang gumulong siya kapag nagkamali ng lundag. Susubsob ang mukha sa lupa at sisirit ang dugo. Ang saya!

2. Luksong Baka - ang taya ay siyang yuyuko na gagayahin ang itsura ng baka. Lulundagan naman siya ng mga nang-aatsoy sa kanya. Kailangang matibay ang mga buto ng siyang magiging baka dahil iba-iba ang pisikal na anyo ng mga tatalon sa kanya. Suwerte mo kung singbigat lang ng tissue paper ang tatalon sa yo dala na rin ng kakulangan sa nutrisyon pero kung singtaba ni Dabyana ang tatalon sa yo, siguraduhing may nakahandang ambulansya o hindi namay'y albularyo na syang manghihilot sa posibleng maging pilay mo.

3. Langit Lupa - habulang laro na kung saan, para makaligtas ka sa taya na siyang huhuli sa yo, kailangan mong maghanap ng isang mataas na bagay na siyang magsisilbin'g "langit". Pero di ka pwedeng manatili habang buhay sa "langit" mo dahil kailangan mo ring humanap ng pwesto pagkatapos. At ang taya naman, bawal ang bantay sarado dahil tiyak na kakantahan ka ng "Bantay Suka, Doble Taya!"

4. Tumbang Preso - isang lata ang ipupwesto ng taya na siya nyang babantayan para hindi mapatumba ng mga nagbabalagoong sa kanya. Kapag nakatayo ang lata, maaari syang manaya ng mga manlalarong wala sa base. Pero sa oras na mapatumba ang lata gamit ang mga tsinelas na syang hinahagis ng mga manlalaro, kailangan nya itong itayo bago sya manaya. Iwasan lamang ang lata dahil maari itong tumama sa iyong pagmumukha at pagsimula ng pamamaga.

5. Patintero - tinatawag ding "harang-harang" dahil wala kang ibang gagawin kundi harangin ang mga magnanais makapasok. Maaring laruin ng tatlo hanggang limang manlalaro sa bawat koponan. Kailangan munang gumuhit ng dalawa o apat na parisukat dipende sa dami ng manlalaro sa bawat kuponan bago simulan ang laro. Ang bawat kalahok ng isang kupunan ay tatayo sa likod ng mga linyang ginuhit. Ang taya na nakatayo sa linya sa gitna ay maaring tumawid sa mga iba pang linyang ginuhit kaya't napapadali ang pagkakataon na mahuhuli ang kalahok ng kabilang grupo. Dapat makatawid at makabalik ang mga kalahok ng kabilang grupo na hindi nahuhuli ng tayang grupo. Kapag mayroong nakatawid at nakabalik sa kupunan na hindi nahuhuli ng mga taya ay madaragdagan ng puntos ang kanyang kupunan. Ang mga tumatakbo naman ang magiging tayakung sakaling mayroon isa sa kanila ang mahuli ng kabilang kupunan. Ang unang kupunan na makakuha sa pinagusapang dami ng puntos ay siyang magwawagi.

Ilan lang yan sa mga nakakamiss laruin na sa ngayon ay di ko na madalas nakikitang nilalaro ng mga bata dahil abala sa paglalaro ng ragnarok at iba pang online games.


Sana lang, makasama ang mga larong ito sa SEA Games o Olympics. Wishful thinking!!!

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Larong Pinoy

Deadbol Daga

Ok din palang pamatay ng daga ang pellet gun na nabili ko sa isang tyangge sa Robinsons noong new year. Mdyo marami n rin cguro yung mga napatay kong daga. Siguro mga anim na maliliit at makukulit na daga.

Tulad kanina, akala siguro ng isang daga o bubwit na papangalanan nating Steve na makukuha nya ang mumunti kong puto na binili ko sa tindahan sa tabi ng bahay namin. Pasimple pa syang lumalapit at aamoy-amoy. Sayang naman ang merienda kong puto pag nakuha nya yun. Kaya ang ginawa ko, kumuha ako ng maliit na piraso ng puto para gawin kong pain sa kanya. Hinintay ko syang lumapit habang nakatutok ang aking dakilang pellet gun sa puto.

Hinintay ko sya sa loob ng mga limang minuto, kakangalay. Peste talaga ang mga daga, may taning na nga ang buhay, mamemerwisyo pa. Pero di rin nagtagal at unti-unti kong naaninag ang anino ni Steve at unti-unting lumalapit sa aking puto.

Tamang-tamang pagkakataon sana para makapagmerienda sya ngunit katapusan na nya pala. 
Paglapit nya sa aking puto, at habang nakatutok ang aking pellet gun, bgla ko ng kinalabit ang gatilyo na aking pellet gun! Ayun! Malas! Nakalimutan kong ikasa! Asar talaga! Nakatakbo pa tuloy sya. Syempre di natatapos dun ang gera sa pagitan namin ni Steve. Sinigurado ko ng nakakasa ang aking pellet gun at siniguro ko na rin na may bala. 
Di rin nagtagal at unti-unti ulit syang lumapit upang tirahin ang puto na pinain ko sa kanya. Ang di nya alam ay handang-handa at lock and load na aking pellet gun. Paglapit na paglapit nya, BOOOM! BullsEye ka boi! Sapul sya, laglag sya sa likod ng computer. Syempre di ako nakuntento at sinigurado ko na tepok na sya kaya tinadtad ko pa sya hanggang sa mamatay sya. Ngunit kadiri, tumalsik na pala yung dugo nya sa pader at sahig. Kaya dali-dali akong kumuha ng basahan para punasan ang kadiri nyang dugo. 
Winalis ko ang daga palabas ng bahay ngunit malas nya dahil nasa labas nga lang pala ang aming aso kaya ayun, double dead rat sya ngayon. Kawawang Steve, marahas ang pagkamatay. Sana madala na ang mga daga sa bahay namin at magsi-empake na at maghanap na ng ibang lungga.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr

Mang Domeng's Laboratory

Napanuod ko yung episode ni Jay Taruc sa i-witness kagabi yung "Mang Domeng's Lab". Ganun pala gawin yung mga hayop na nakikta nating nakadisplay sa mga laboratory ng mga universities at pati na rin yung mga palaka at iba't-ibang hayop na nabibili para i-disect at un din ang nagsisilbing pantawid gutom ng kanyang pamilya.

Kakadiri din palang gawin yung at kakakilabot. siguro sementado na yung mga sikmura ng pamilya ni Mang Domeng.

Bumubili pala talaga sila ng mga hayop tulad ng mga palaka, unggoy, pating, pusa, daga at kung ano-ano pang mga hayop para ibenta, i-preserve at i-exhibit sa mga skul.

Marami pa palang mabibili sa arangque market ng mga exotic na animals, tinatago lang pala para di makita pag ni-raid. Tulad sa episode kagabi, nakabili si Mang Domeng ng unggoy na worth 2,500 ata. Mura na rin kung tutuusin mo kung bibili ka sa legal na proseso. Pagkatapos mabili, syempre uwi na sa bahay at sisimulan na agad gawing pinatayong unggoy o "stuffed monkey". Binigti muna nila yung unggoy tapos hiniwa yung gitna ng katawan at sinimulan ng tanggalin yung mga lamang-loob at buto-buto nito.

Pinuno nila ng bulak yung loob ng katawan para mabuo ulit sya, nilagyan din ng alambre ang loob ng katawan para tumayo at kumuha ng mata mula sa stuffed toy at presto!, buo na ang obra maestra ni Man Domeng at handa nyang ibenta sa halagang P5000-P6000.

Kung tutuusin, tama rin na gawing ligal at ginagawa ni mang domeng sa mga hayop kasi nga for educational purposes naman talaga. Kung di dahil kay Mang Domeng ay di basta-basta matututo ang mga estudyante specially yung mga medical student about parts ng different species. Mas ok nga naman na pag-aralan muna ang mga hayop kaysa sa tao. Syempre practice muna ng mga estudyante yung pgaanatomy at paraan din para masanay kahit papaano yung sikmura nila bago sila humarap sa totoong katawang ng tao.

Kaya mas ok talaga na gawin ng ligal yun, siguro bigyan na lang nila ng mga rules at limitations yung gingawa ni mang domeng. I'm sure suportado sila ng mga Medical students at medical schools.

Pero sana wag ng bigtiin ni Mang Domeng yung mga hayop, kakaawa din naman. ok na cguro yung lethal injection para di sila mahirapang mamatay.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Palabas

Germs

Hindi ba kayo nandidiri pag may nakikiinom sa baso nyo? hindi naman sa pagiging maarte o madamot.

Ang laway kasi hindi shinishare,kung shinishare yun edi sana gumawa ang Diyos ng isang malaking dagat ng laway para ibahagi saating lahat. :)

Ganito kasi yun,alam ko madaming mahilig makiinom,matanda man o bata,pero hindi ba sumasagi sa isipan nyo na pag ininuman yung inuman nyo eh may posibilidad na mahulog yung laway nung tao na yun sa inumin nyo? nandidiri kayo pag laway ang tumalsik sa balat nyo,pero isipin mo pag sa inumin parang nilunok at tinaggap mo ng buong-buo ang laway ng iba.Ang sarap diba?(anong malay mo kung nag sisipilyo ba yung pinainom mo?) at sabi din ng nanay ko,hindi yun HYGIENIC,o diba english pa yun. Isa pa nag mumuka kang walang pambili ng sarili mong inumin, isang malaking kahihiyan. tsk tsk mababansagan kapang "poor".

Eto naman badtrip,naawa ako sa mga batang nagdadala ng JUG,at isa na ko dun (NOON YUN!),wala ka man lang kamalay-malay na isang libo at dalawang daan na pala ang nakainom sa jug mo,akala mo seyp ang tubig mo,malinis at sariwa,yun pala binabahayan at nag paparty na ang mga mikrobyo sa tubig mo. MMMM SARAP!

na i-share ko lang kasi madami akong napansing ganun,kasi akala nung iba nag dadamot ako pag nanghihingi sila ng tubig eh,hindi ako madamot,ayoko lang ng germs.HAHA.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Germs

Batas sa Pagdadownload!?

kakatawa naman yung panayam kay Edu Manzano (Chairman of Optical Media Board) sa GMA 7 - Saksi, bawal na daw yung padownload, HAHAHA!!!.. nagpapatawa ba sila!?

well masasabi ko lang, try it!... pagtatawanan lang sila ng pirate bay and mininova seeders

tsong.. wala kayong laban dyan.. yung swedish government nga eh hndi napigilan or napatay yung pirate bay, pilipinas pa kaya. para silang sumuntok sa hangin nyan.

another wasting of time and money for the philippine government, palibhasa kasi yung gastos ipapasa nyo sa taumbayan kaya okie lang gumasta kayo sa walang kwentang bagay.

Wala talaga silang laban dyan, kung gusto nilang mawala yung pirata, ipasara muna nila LAHAT ng mga torrent sites and file storage sites. kung walang torrents walang magseseeds, hangat buhay ang torrent and may mga masipag na user na nagseseeds buhay ang pirate industry sa buong mundo. OR kung ako kay Edu Manzano untog nya nalang yung ulo nya sa padir kasi siguradong magmumuka lang kayong inutil nyan sir, magpapaya ka nalang matutuwa pa kami.

let's seeeeeeeeeds more file for them!. HAHAHA!

eto yung news, niupload ko na sa youtube ko, hirap kasing embed yung from gma 7 site.


file video taken here
-> http://www.gmanews.tv/video/34319/Saksi-OMB-to-step-up-drive-vs-free-Internet-downloading

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Pulitika

Pasukan na?

Pasukan na naman,marami na ang hindi mapakali,mainit ang ulo at inaatake ng insomia,isa na ko dun.

May nag tanong sakin "Ready kana bang pumasok?" ang tanging sagot ko lang "HUWAHAHAH."

Handa na ang iba,handang suungin muli ang iskwelahan nila,handa na sila ulit makita at maihe sa pantalon nila dahil sa mga muka ng guro nilang daynasor,palaka at iba pang uri ng hayop,at ang mga ka -klase nilang walang ginawa kung hindi mang hingi ng papel pag pagsusulit na na akala yata nila ikaw ay puno na nag proproduce ng papel pag kailangan nila,handa na ulit silang mag flag ceremony sa ilalim ng init ng araw at pag umulan laking tuwa nila dahil hindi na kailangan magpanggap at mag lip-sync ng pambansang awit,handa na silang humikab na naman araw-araw dahil sa teacher na hindi mo alam kung nanghehele ba o nag bebedtime story,handa na silang kumain at mag sayang ng pera na pinaghirapan ng magulang nila sa mga walang kwentang pagkain sa kantina,handa na silang sayangin ang buong buhay nila sa iskwelahan,ikaw handa kana ba?

Kabado na naman ako sa pasukan,limang araw na namang walang tulugan,limang araw ding hindi tatakbo ang utak ko,limang araw na nakatunganga sa iskwela at nagpapanggap na may natututunan,limang araw na magdadaldalan sa klase pag walang kwenta ang guro,limang araw na pipiliting manahimik dahil takot sa guro,limang araw na nasa log book ang pangalan dahil 9:30 ang pasok na akala mo may sariling schedule,limang araw ding magpapalusot kung bakit na leyt(late),magsisigawan,hiyawan,kakain sa loob ng silid-aralan kahit may guro ng limang araw.

Kayo handa na ba kayo sa dadating na pasukan? paano kayo naghahanda pag magpapasukan na? siguro kayo ay eksayted(excited) dahil makikita niyo na naman ang kras niyong hindi naman kayo nakikita, ako malamang magkakasakit na naman sa Linggo dahil nag papalusot na naman dahil ayaw pumasok.

Pero ang sabi nila dibale na andyan ang mga kaibigan mo para makitunganga sayo. AYOS.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr

Gaya-gaya muka namang buwaya

Ang mga Pilipino talaga walang maggawa,kung meron man yun ay ang bumatak ng shabu,pag walang namang pera eh rugby ang sinisinghot(biro lang) hirap sa pinoy kung anong sikat sa ibang bansa yun ang gagayahin.

Twilight naman ang gagayahin nila ngayon,ano kayang itchura nun? pinoy na bampira? maputi????? may powers!!!! SI RAYVER CRUZ?????????????(dito niyo na gamitin ang imahenasyon niyo.) Hirap talaga humihits ng shabu kung ano-anong naiisip,minsan nakakapang-insulto na.

Betty lafea na dapat na title sa tagalog ay Betty ang panget ng pagmumuka mo!
Marimar = kurimaw..AWWWWWWWWWWWWW!!!
Deal or no deal = Laban o Bawi :))))
Fear factor = Takot ako sa multo
Project runway = Proyektong tinakbuhan
Zorro = Zurot

ilan lang yan sa mga ginaya nila..meron pang natitirang 99,000 silang ideyang ninakaw.

...akala ko nung una Gag show eh ang mga yan,yun pala totohanan.

(yung iba hindi nga ginagaya ang title pero parehong-pareho ang konsepto ng isang show sa ibang bansa)

Hirap sa mga Pilipino kala mo walang mga sariling utak,mamaya magalit ang Diyos bawiin yun sa kanila at ilipat sa mga aso,dapat hindi tayo "JUAN DELA CRUZ" kung hindi si "JUAN TAMAD" ang ibansag sa atin,lagi nalang tayong umaasa sa mga utak ng mga kano,hapon at kung ano-ano pang lahi,sayang ang populasyon nating pinagmamalaki,may nakita pa nga akong karatula doon dati sa papuntang airport "WELCOME TO 85 MILLION POPULATION" parang ganun,sa 85 million na yun huwag mong sabihin ni tatlo doon eh walang utak?

Nakakahiya kung ang mga graphics natin ay ikukumpara sa estados unidos,aminin na natin hindi pa ganun ka galing dito sa Pilipinas ang mga graphics may magaling man,mahal at bihira lang.

Sa telebisyon pa nga lang eh panis na panis talaga tayo,noong unang panahon nga ang gagaling na ng mga clone sa ibang bansa,di katulad sa ibang bansa 80's palang malupet na talaga at pulido na ang pagkakaggawa sa atin nung panahon ng 80's ung nakatalikod palang ang uso,yung mga seksi nagiging maskulado,yung mga pandak nagiging 7'8,(malupet!!)nung 90's natuto tayong gumamit ng green screen,pero ang panget padin kitang-kita mo na niloloko tayo ng harap-harap,ngayon may onting green screen at nakatalikod.

Hayy,sa totoo lang hiyang-hiya na ko sa mga pinagagawa ng mga Pilipino,lalo na pag nakikita ito ng mga TFC,hindi naman sa kinakahiya ko ang sarili kong bansa,pero tayo kasi minsan,ayos na ang may naggawa pero hindi ito ang pinakamaganda at hindi natin binibigay ang Isang daang porsyento sa trabaho,tignan mo si Taguro(Ghost Fighter) 100% ang binibigay niya kaya ang lalaki ng muscles niya,san kaya siya nag gi-gym? teka balik tayo sa totoong usapan,gawa lang ng gawa kahit hindi naman matibay para lang may nasabing may natapos ka,parang ako pag gumagawa ng Essay o sulating pormal sa iskwela,bira lang ng bira minsan paikot ikot na mga sinasabe ko,minsan wala ng saysay,harapharapan ng niloloko ang titser pero dahil sa tinatamad ako at wala akong tiyaga dahil wala naman akong makukuhang nilaga,ayun 5/10 ang grade ko.

Parang ganun din gumawa ang Pilipino,walang quality,para bang "quantity over quality" wala silang pakeelam kung matibay o hindi basta't meron at marami osige bira ng bira,pero yun ang malungkot na katotohanan,kasi ang mga taga tangkilik din naman ng mga produkto eh pinipili ang mas mababang kalidad laban sa mas maganda kahit isang araw lang nila magagamit ang produkto,kadahilanang sa mas mababa ang presyo.

Ngunit wala akong magaggawa doon,kung meron man,yun ay ang bumili ng pastillas na limang daan isang kahon na gawa ng Pilipino,huwahaha.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr

Cha-cha nga ba ang pag-asa ng Pilipinas?

AYON SA NALALAMAN KO....

Cha-Cha o charter change. Lagi ko yung naririnig sa mga balita at sa mga dyaryo. Laging isyu yun na d mawala wala. Habang lumalapit ang katapusan ng termino ni pangulong arroyo ay lalong umaatikabo ang usapang cha-cha. Ang cha-cha din ang ginagamit ni PGMA upang ma-extend at humaba pa ang kanyang termino.

Eh anu nga ba ang cha-cha?!.

Akala ko dati kung anu lang yun, akala ko nga pacontest yun ng malacañang na kung cnu ang mananalo ay makakatnggap ng puwesto sa gobyerno, yun pala ay ito ay isang seryosong usapan ukol sa pagpapatakbo ng sistemang pulitikal sa bansa.

Ayon sa wikipedia..

Charter Change or "cha-cha" in the Philippines refers to the political and other related processes involved in amending or revising the current 1987 Constitution of the Philippines.

Ayon sa Yahoo Answer..

Cha-cha is a revision of the constitution,it depends on what the majority law makers have decided, they could either choose parliament or presidential etc..

Ang cha-cha ay ang pagpapalit o ang pagbabago ng sistem ng pulitika sa bansa. Ang gusto ni PGMA ay maging parliamentary ang maging uri ng kasalukuyang gobyerno sa pilipinas. Ayon sa aking pagkakaunawa, pag naging parliamentary tayo, ang mamamayang pilipino ay boboto para sa parliament representatives sa halip na presidente, bise-presidente, senador, at house of representatives. Ang parliament representatives naman ay magbobotohan kung sino ang magiging prime mininster at ang prime minister naman ang pipili sa mga parliament representatives kung sino-sino ang mamumuno iba't-ibang ahensya sa gobyerno.

Alam naman natin na sa taong 2010 matatapos ang termino ni PGMA kaya ang pagiging Prime Minister ang nakikitang paraang ng administrasyon upang humaba pa ang termino ni Pangulong Arroyo.

Ngunit magtatagumpay kaya sya? Matutuloy kaya ang pagaamyenda ng kunstitusyon sa pilipinas sa kabila ng kaliwa't kanan na pagbabatikos at pangongontra ng mga mamamayang pilipino sa usaping charter change?

Hindi tanga ang mga pilipino, kitang-kita at ramdam na ramdam ng bawat pilipino sa loob man o labas ng bansa ang kahirapan at kurapsyon dito sa pilipinas. Dumarami na ang mga pilipino ang nawawalang ng pag-asa kung magkakaroon pa ba ng pagbabago at kung maaayos pa ba ang kurapsyon dito sa ating bansa.

Malapit ng pumasok ang bagong taon, sana magbago na ang mga tiwaling opisyal ng gobyerno, sana matauhan na sila at sana makunsensya na sila na marami ng pilipino ang namamatay ng dilat dahil sa kanilang di-makataong pamumuno.

Para sa pulitikong walang balak magbago at gusto pang yumaman at maragdagan ang kapangyarihan, tamaan sana kayo ng mga ligaw na bala sa ulo sa darating na bagong taon.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Pulitika

Bayolenteng tao para sa kapayapaan?

Let's admit it: Boxer Manny Pacquiao brings glory to the Filipinos. Unintentionally. Pacquiao wants to be a US citizen and nobody can deny it. But bringing unintentional glory to the place where he was born does not automatically qualify him to be an ambassador of peace.

Yes, ambassador of peace. Inquirer.Net, quoting Lorelei Fajardo, noted:

"Pacquiao will be officially named "ambassador of peace" when he pays a courtesy call to President Gloria Macapagal-Arroyo in Malacañang on Wednesday."

Wala na bang maisip ang palasyo para maki-ride on lang sa kasikatan ni Pacquiao? On what logic did they base the idea of calling a man who punches another as an ambassador of peace? A person who is so willing to be named a military sergeant as an ambassador of peace?

Kung sabagay, it's like the "I am sorry" story. No, not GMA's "I am sorry". It's the story of two sons the youngest of whom was boxed by his kuya. The youngest then made sumbong sa nanay nila na sinuntok siya ng kuya niya. The nanay asked the kuya to make sorry kay bunso. And the kuya did. Noting that it's just normal to punch a person as long as there is an apology, the youngest boxed his brother with all his might and after doing so, said "I am sorry". Then he boxed his elder brother again and again saying "sorry" after every punch. Ayos di ba? You may try hitting GMA and say sorry after doing so but see what will happen next.

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr,Pulitika

Ang Aking Unang Blog Entry, Baw...

Ayos.. ako naman ang mgsusulat ng sarili kong blog.. try k lang kung makakapagsulat nga ako ng malupit na blag na mas malupit pa kay perry (batang uhugin na kamuka ni kulet(aso namin na makulet) na nakalaban ko sa dota na sa simula palang ang patay na agad ako) o isang blag na patapon n yung tipong pag binasa mo ay pakiramdam mo na parang ang sarap ng patayin ng compyuter at manood na lamang ng tinderella. Pero naku mukang papangit ata tong sinusulat kong blog. Umeextra tong kapatid ko at gusto ng magcomputer. "Kuya, ako naman. kanina ka pa dyan." Yun ata ang pinakamasama kong narinig sa salita ngayong araw. Ang sabi ko sa kanya, "kakasimula ko pa lang, mamaya ka ng payb o clock", sabay simangot sya sa akin. at eto sya ngayon, nangaasar pa, ayaw umalis sa tabi ko, ang sama ng muka parang gusto nyang ipakain sa akin yung mouse at ihampas yung keybord sa muka kong pogi. Pero syempre di ako papatalo. Hindi ako pwedeng tumayo, ngsusulat pa nga ako ng blog eh!! di ba!! Agaw trip eh. Panira ng blogging moments. At anu bayan, umeextra rin tong nanay ko. "Bakit di ka kumakain, kumain ka na!". Di ko sya pinansin kasi nga gumagawa ako ng blog eh. Pero sa totoo, gutom na talaga ako pero ayaw kong kumain kasi di masarap ang ulam. Ang walang kamatayang "GALUNGGONG" !! Titiisin ko na lang. Aantayin ko na lang umuwi yung syota ko at dun na lang ako makikikain. Lagi kasing masarap ang pagkain dun, ang hindi masarap dun, masarap pa rin para sa akin. Para nga akong patay gutom kung andun ako. Todo lamon at todo gawa ng sawsawan mula sa paborito kong pamintang pino na may bagoong alamang na may Datu Puti soy souce (with IRON), athigit sa lahat garlic powder. Ang sarap nun! Grabe! kahit anung ulam, (puwera lang munggo) ay pwede dun. Hay.. Gutom na talaga ako. Ang tagal nyang dumating. Antayin ko na lang sya. (sana may pasalubong na pagkain o kaya laruan. hehehe...) <

ok ok.. back to topic. tuloy ko na ulit yung paggawa ko ng blog. Hindi talaga ako sanay gumawa ng blag. Wala kasing masyadong pumapasok sa mumunti kong utak. Ang gusto ko lang ay magbasa ng blog mula sa taong wirdo, praning at mga taong kilala na di ko kilala tulad ni Inday, kokey monster, maldito at higit sa lahat si Bob Ong na akala ng iba ay isang artista yun pala isa syang **** ** ***. Ang totoo pala nyang pangalan ay ******* ************. (kilala daw ng utol ko) Pero syempre di ko sasabihin kung sino. Pero syempre, may sapat na halaga para sa impormasyon. 1 Ninety nine billion haundred thousand thousand pesos lang ang kailangan ko. Kung sinong interesado at may sapat na halaga at katangahan, kabobohan, at kabaliwan ay maaaring tumawag sa akin sa numerong rescue 911. Aantayin ko pong ang inyong mga tawag.

Hay, anu ba yan. Wala pa rin akong maisip na magandang topic sa pinakaunang blog sa buong buhay ko na gagawin ko. Cguro dahil baguhan palang ako, laging absent sa eskwela at di kumakain. Sana may nabibiling gamot na pagininom ay parang imodium na ilalabas lahat ng blog na natatago sa isipan ko.

Ops. ops. ops. pauwi na raw sya. cge na. Sensya na dahil wala kong maisulat. Wala talaga akong maisip na topic eh. Hingi muna cguro ako ng payo kay pareng Ernie. Wait lang. Di muna ako aalis. Popost ko na muna tong blog kong maiksi. Sayang naman ang oras na ginutom ay este ginugol sa paggawa ng blog na ito.. Basa lang kayo ah.. ok.. Comment na lang kayo kung nagustuhan nyo tong First blog ko. Pero kung wala naman kayong sasabihing maganda at puro kalokohan at mula sa dictionary ni Lucifer yung sasabihin nyo ay manahimik na lang kayo at kumain na lang kayo at matulog upang tumagkad kayo at di magalit ang nanay nyo... OoooooooooookEEEEEEEiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!

~FIN~

Read more »

Posted in: Blog ni ArAr