"Amalayer" at Pilipinas... Ano na?

“If someone isn't what others want them to be, the others become angry. Everyone seems to have a clear idea of how other people should lead their lives, but none about his or her own.” 

 ― Paulo Coelho, The Alchemist 

Bago ako matulog kagabi, may isang video na kumakalat sa Facebook na paulit-ulit na shineshare ng ilan. 'Nung una hindi ko binuksan kasi na-trauma na ako. May binuksan kasi ako na video dati na isang babae at isang lalaking nag-aano 'yung nakita ko. 'Nak ng adobong penguin talaga 'yun. Pero nadagdagan pa ang mga nagsheshare sa pagpatak ng bawat minuto, hanggang sa nakita ko na lang ang sarili ko na pinapanood ang isang minutong "viral video" at nagkisali sa libo-libong Pilipinong tumangkilik sa one-minute video exposure ni Ate "Amalayer".


Ayon sa balitang binasa ko, kaya daw uminit ang ulo ng bida natin ay dahil sa diumano'y "maling" paraan ng pagsita sa kanya ng isang lady guard sa isang LRT station. Ang hindi ko naman maintindihan kay Amalayer (na hindi ko alam ang tunay na pangalan at ayoko na alamin pa), ay una - kung bakit ayaw niya ilagay ang bag niya sa may conveyor. Inisip ko baka nandun 'yung pet niyang pating. Pangalawa - ano ang pumasok sa isip niya para magsisigaw at gumawa ng eksena sa LRT with matching interpretative dance; at pangatlo - lalong hindi ko maintindihan kung bakit kelangan niya pa mag-English kung hindi naman siya prepared. Sabi niya pa, may "pinag-aralan" daw siya. Gusto ko sana itanong kung anong subject. 

 At ngayon.. 
Matapos ang lahat ng pamamaril ng mura.. 
Matapos ang pamamato ng kaliwa't-kanang paninira.. 
Matapos ang samu't-saring pambugbog ng mga salita.. 
At matapos ang lahat ng malulupit na pagtira sa pagkatao niya.. 
Pilipinas.. ano na? Ano ba ang gusto nating lahat? 

 Bigla ko lang kasing naisip kung ano na ang magiging buhay ni Amalayer pagkatapos ng isang malaking pagkakamaling hindi niya inaasahan na magagawa niya sa araw na 'yun. Paano siya lalabas ng bahay nila gayong alam niyang may mga matang nakamasid sa kanya at handa siyang pagchismisan maya-maya? Paano siya gagawa ng mga assignments at magrereview para sa mga exams kinabukasan kung alam niyang pagpasok niya sa school, may mga estudyanteng handa siyang husgahan anumang oras? Paano siya makakakain sa araw-araw kung alam niyang maya-maya mabubulunan din siya dahil paniguradong may ilang pamilyang hindi lang pagkain ang pinagkakaabalahan sa hapag-kainan, kundi pati 'yung pagkukwentuhan tungkol sa kasalanan niya? Paano niya pakakalmahin ang puso niya sa bawat araw na makikita niyang hindi lang pagkatao niya ang niyuyurakan, kundi pati ang buhay ng pamilya niya, lalong-lalo na ang mga magulang niya? Paano siya magkakaroon ng sigla sa bawat umaga kung wala siyang alam sa kung sino ang sasagot sa bawat "paano" niya?  

Ayoko na sana pang ibalik 'yung usapin tungkol sa Cyber Crime Law. Pero sa pagkakaalam ko, sakop ng batas na ito ang cyber bullying. Binully ni Amalayer 'yung guard..pero ang kapalit, binully siya ng buong Pilipinas. Minsan nating minura ang nagpatupad ng Cyber Crime Law, pero ni minsan, hindi naman tayo natuto. Tanga si Amalayer - tanga siya kasi nakalimutan niyang may nervous system siya kung saan matatagpuan ang kaisa-isang bagay na kung ginamit niya lang sana, normal pa sana ang lahat - utak. Pero tayong mga tagapaghusga niya na isang minutong-video lang ang naging batayan, at nagmamasid lang sa harap ng mga computer monitors, nakalimutan nating paganahin ang mga puso natin. (Corny? Kitams. Wala ka talagang puso. Haha.) Nakalimutan nating hindi lang siya isang fictional character. Totoong tao siyang may mga pangarap din na gaya ng lahat. 'Yun nga lang, ng dahil sa iisang kasalanan na 'yun, burado na lahat ng mga magagandang nagawa at gagawin niya pa lang sa buhay niya, sa simpleng dahilang nabuhay siya sa mapanghusgang henerasyon ng kasalukuyan - ang kasalukuyan na ang pagtimbang sa paggawa ng mali at paggawa ng tama ay hindi nasusukat ng tama, at ang mas masaklap, mas mabigat 'yung pagtimbang sa una. 

Tinignan ko 'yung mga posts ng iba. At sa tingin ko hindi naman lahat ng nagpost ay may layunin na ipaalam sa lahat na hindi tama ang ginawa ni Amalayer at magsilbing aral para sa lahat. Karamihan, gusto lang makakuha ng katuwaan at kasikatan mula sa pagkakamali ng iba. 

Wala akong balak ipagtanggol ang kahit sino, dahil ayokong maging trending at mabansagang "Amablogger". At isa pa, mahirap din talaga humanap ng dahilan para ipagtanggol 'yung nagawa ni Amalayer. Ang sinasabi ko lang, tama na. Alam na ni Amalayer ang pagkakamali niya, at sa tingin ko naman hindi na siya nagbabalak pang ulitin 'yun. Lahat naman tayo may mga malalaking kasalanang nagagawa sa buhay, swerte ka lang kasi walang "Bayan Patroller" ang nakamasid sa paligid para ipost ang video mo na nag-aano ka. Malas lang ni Amalayer dahil kinailangan niya pang matutunan 'yung pagkakamali niya sa pinakamasaklap na paraan. Sana lang..hindi na 'to maulit pa.

. 
. 
. 
. 
. 
. 

Ate Paula, hindi ko alam kung may sense, pero pinapatawad kita. Basta...last mo na 'yan ha? 

-- 

(Note: Hindi ko po tinotolerate 'yung ginawa ni Amalayer. Sana naipaliwanag ko na 'to nang maayos. Salamat po sa pagbabasa mo.*_*)


Photo credits: www.shawie.com

Read more »

Posted in: Amalayer,Blog ni Eych,Buhay,Facebook,Pilipinas,Pinoy Styles

ANG IBA'T IBANG URI NG PASAHERO SA LRT TUWING UMAGA

1st year college ako nung magsimula akong sumakay sa lrt arawaraw, at sa araw araw na biyayang ginawa ng diyossa buhay ko hindi ko pa naranasang sumakay ng lrt sa umaga ng nakaupo ako.Naiisip ko tuloy buti pa pagsumakay ka sa kalesa at kalabaw nakaupo ka, pag sa lrt magpainom kana pagnaranasan mong makaupo lalong lalo na pag lunes ng umaga Sa tuwing nasa pila na ako minsan naisip ko sana matanda na lang ako,sana pilay na lang ako ,sana buntis na lang ako at triplets ang laman ng tiyan ko kahit ilang minuto lang para lang maging vip ako

Sa araw araw iba’t ibang mukha,ibat iba ng lugar na pinagmulan at patutunguhan,kanya kanyang baon na dahilan,kanya kanyang pupuntahan pero iisa lang ang sinasakyan at yun ay ang lrt. Meron tayong iba’t ibang klase ng pasahero sa lrt tuwing umaga.
Meron mga pasaherong mahilig maghanap ng sandalan at kadalasan sa pintuan. Inaamin ko isa ako sa mga makululit na yun na pilit sandal ng sandal sa pintuan kahit ang laki laki na ng nakasulat ng (HUWAG SUMANDAL!!)

Meron namang pasaherong ang hilig manulak makasakay lang ng lrt pero pagpinuna mo naman ang ituturo ay yung nasa likod nya ,yung nasa likod nya raw ang nanunulak Walang pakielam kung sino ang matutulak matanda man,buntis man,pilay man,babae man basta makasakay lang at wag nang maghintay ng next train,para ata sa kanila eh sasabog sila pag hindi sila nakasakay

Meron naman mga pasahero na hanep ang singaw ng baho ng katawan ka aga aga eh kabaho baho….pagnakatagpo ka ng mga ganito parang mas pipiliin mo na lang maglakad papunta sa patutunguhan mo kesa makasakay sa lrt at makaamoy ng ganun, amoy na tumatambay sa ilong ampotah.umagang umaga eh mapapamura ka at gugustuhin mong isuka yung pandesal na inalmusal mo.

Meron ding pasahero na kung makapagsoundtrip eh akala mo pagmamayari nya yung buong lrt, eh samantalang lahat naman ng nakasakay duon eh 15 pesos lang ang binayad kung makapagpatugtog ng mga kanta nila kadalasan yung mga china phone na yung may mga tv ang cellphone na ang lakas lakas ng speaker umagang umaga rumarock and roll na

Meron din mga singer yung kadalasan mga nakaheadset sinasabayan nila yung naririnig nila hindi nila alam na ang lakas lakas ng pagkanta nila.

Meron ding mga pasaherong akala mo eh makukulong na sa lrt ng habangbuhay at ayaw magpadaan ng mga pasaherong bababa.Gusto lang nila sila malapit sa pinto at doon mag siteseeing,at magemo-emohan

Meron din yung konting galaw lang ng lrt eh akala mo matutumba na at kakapit na agad dun sa pinakamalapit na katabi kahit hindi niya close sabay sabi ng sorry ehheheh!

Meron grupo ng magkakaibigan na sobrang ingay,meron ding magshotang ayaw magbitawan at tumantan sa kanilang switswitan.

May mga studyanteng tulog,may mga studyanteng nagrereview,may txt ng txt, meron pang agaw atensyon kung makipagusap sa phone,may mga pokpok at mga nagtatrabaho sa callcenters na pauwi na ng bahay,meron mga magkakabandang may gig nung kinagabiha,may nagmamadali dahil malalate na may trabahador,may nakapormang pang executive,may empleyado meron naman parang nautusan lang,meron parang napadaan lang,meron parang pagkagising wala ng mumogmumog punta agad ng lrt,may fasionista,may mukang basura,may maarte ,may masungit may basa ng basa ng libreng dyaryo at iiwan na lang kung saan pag pababa na,may mga pumapasok na kahit may mga lumalabas pa,may masungit,may feeling close,may parang nautusan lang,may magshotang nagaaway at ang pinakagusto ko sa lahat eh yung pakiramdam na makasakay mo yung isang kaibigan na matagal mo nang hindi nakikita sabay kamustahan pa oh diba bongga!,

iba’t ibang uri man ng tao,ibat ibang uri man pinagmulan,iba;t ibang uri man ng patutunguhan,at may pagkakaiba man ng baon na dahilan,iba’t ibang uri man ng pasahero iisa naman ang gustong mangyare sa buhay “ang maging produktibo ang sarili nila sa gaganaping isang buong araw”…..

*BOW*

karlnuqui-may 2/10

Read more »

Posted in: Blog ni Karl,Pinoy Styles,Uri ng Pinoy

Say Mo sa Pagiging Malikhain ng Pinoy?

Natuwa ako sa isang Blogpost na ito dahil ito kaya naisipan kong hiramin at ishare sa mga Tropa ng tawiran..

------------------

Walang dudang napakamalikhain ng pinoy pagdating sa pag-iisip ng mga pangalan ng tao, lugar at kahit negosyo. Pati na rin sa paglalagay ng mga babala. Heto ang ilan sa mga obra:

Sangla na! May libreng noodles ka pa!



Siguraduing may panti ang mga anak nyo!

Yan! Nakikiusap na ha!

Wag matigas ang ulo ha!

Bili na! Murang mura!

sige nga! bigkasin mo ang pangalan ng tindahan!

---------------

http://damuhan.blogspot.com/search/label/Pinoy%20Styles

Read more »

Posted in: Pinoy Styles