Siya ang Idol Mo, Hindi Siya!

Naisip ko lang, ano nga ba ang basehan ng isang tao para masabing gusto niya ang kung sinumang nakikita niya sa TV?

Napanood ko kanina sa balita na marami sa mga tagasubaybay ng isang sikat na koreanovela ang gumagaya sa mga hairstyles ng mga bida nito. Marami din ang bumibili ng mga pictures, gumagawa ng fansite sa internet, mga kunong friendster account ng mga artista, nagsesearch ng kung anu-ano sa kung saan-saan, malaman lang na walang girlfriend o boyfriend 'yung paborito nilang celebrity. Ang tanong tuloy, idol mo nga ba talaga 'yung mga artista na yun, o 'yung mismong papel na ginampanan nila sa isang palabas kung saan mo sila unang nakilala?

Una kong naisip 'yun 'nung minsan akong naging adik sa Koreanovela na Spring Waltz (palabas 'yun dati sa ABS-CBN). Hindi ko alam kung bakit anlakas ng dating sa'kin 'nung palabas na 'yun. Lagi akong nagse-search sa internet ng mga pictures ni Han Hyo Joo na gumanap bilang Arianne Park at ni Seo Do-Young na gumanap naman bilang Christian Yoon. Halos araw-araw, ganoon ang ginagawa ko sa harap ng computer namin. Hanggang sa naisip ko na lang, si Han Hyo Joo at si Seo Do-Young nga ba talaga ang gustong-gusto ko? O 'yung sina Arianne Park at Christian Yoon na ginampanan nila?

Patok ngayon ang Boys Over Flowers at aminado ko, adik ako 'dun ngayon. Ganoon din ang ginawa ko, naghanap ako ng pictures nila Kuh Hye Sun (Geum Jan Di) at ni Lee Min Ho (Gu Jun Pyo) sa internet. Pero sa tingin ko, hindi sila ang gusto ko, kundi mismong sino Geum Jan Di at Gu Jun Pyo. Masyado na ba kong magulo?

Para mas maguluhan ka pa, eto ang ibig kong sabihin:

Gusto ko si Bella Swan, hindi si Kristen Stewart.
Gusto ko si Eduard Cullen, hindi si Robert Pattinson.
Gusto ko si Yoon Ji Hoo, hindi si Kim Hyun Joon.
Gusto ko si Aya Ikeuchi, hindi si Erika Sawajiri.
Gusto ko si Jamie Sullivan, hindi si Mandy Moore.
Gusto ko si Dorothy Gale, hindi si Judy Garland.
Gusto ko si Audrey King, hindi si Kim Chui.
Gusto ko si Cindy, hindi si Joe Chen.

Naisip ko kasi, di ba kaya naman natin nagugustuhan 'yung isang artista ay dahil sa ganda ng papel na ginampanan niya sa isang palabas na pinagbidahan niya? Ibig sabihin, ginusto natin ang buhay na ipinakita niya sa mga tagahanga't manunuod niya. Ginusto natin ang istoryang alam nating hindi naman talaga nangyari sa buhay ng artistang gusto natin.

Halimbawa na lang, si Geum Jan Di at Gu Jun Pyo ng Boys Over Flowers. Ginusto natin ang takbo ng istorya nilang dalawa. Kinilig tayo sa bawat eksena nila. Pero kung kikilalanin natin sila bilang sina Kuh Hye Sun at Lee Min Ho, hindi natin pwedeng ipilit na magkatuluyan sila. At 'yun kadalasan ang problema sa mga tagahanga, ang simpleng paghanga, dinadala hanggang sa tunay na buhay ng mga hinahangaan. Samakatwid, idol natin ang role na ginampanan nila, hindi sila! (opinyon lang!)

Kaya ako? Hindi na ko mag-aartista. Magmamadre na lang ako. (hehe)

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Idol,Palabas

Back-Backan-to-School

Muntik ko nang makalimutan. Nagsimula na nga pala ang pasukan. Hindi ko naramdaman dahil kakabakasyon ko lang mula sa summer class namin (kung bakit ako nag-summer ay secret ko na yun hehe). Pero sa totoo lang, 1 month ago na mula nung natapos 'yun, pero feeling ko kakadismiss pa lang ng klase namin. Siguro dahil hindi na ako elementary o high school na nasasabik sa unang araw ng eskwela.

Nakakatuwa at nakakaasar ang paligid kapag nagkakaroon ng back-to-school fever, lalo na sa mga bookstores kung saan hindi ako makapagconcentrate sa mga binabasa kong libro sa "no private reading please" section (kung bakit naman kasi napakamahal ng mga libro). Kalat-kalat 'yung mga notebooks sa mga shelves tapos sasabayan pa ng nakabusangot na mukha ng mga sales lady na nag-aayos ng mga notebooks at iba pang school supplies na nagugulo kada limang segundo. Ang haba-haba ng pila sa cashier. Naasar ako dahil isang pirasong ballpen lang ang bibilhin ko tapos pinilahan ko pa ng halos isang oras. Nagkakabanggan na ng pushcarts, nagkakapalitan na ng amoy at mukha. Pero bakas sa mukha ng mga bata 'yung tuwa kapag hawak na nila 'yung mga bagong gamit nila para sa darating na pasukan. :)

Pero syempre, sa una lang 'yun.

Sa una, sisipagin ang bata sa pagsulat sa notebook niya dahil bagong-bago ito. Bago ang unang araw ng pasukan, minsan nga isang buwan pa, excited ang bata na maglagay ng mga school supplies sa bago niyang bag, o kaya pwede na din 'yung luma 'pag malawak ang pag-unawa niya. Excited siya na gumawa ng assignments, at gumawa ng kalokohan. May ritwal din na pagpapagawa ng name tag na suot-suot ng bata mula sa paglabas ng bahay hanggang sa makauwi siya. Minsan kahit nangangalahati na ang school year, nakasabit pa rin sa leeg ng bata ang name tag at hindi pa rin siya kilala ng teacher niya. At diyan nagsisimula ang malungkot na storya ng buhay ng isang mag-aaral.

Tambay sa kanto: Hi Rogelio Manglicmot ng Grade 1-Matipuno!
Bata: Mami, bakit alam niya my name? Am I really sikat?
Nanay: Huh?

Nauuso din ang asaran sa first day, kawawa ang mga may bago at nangingintab na mga sapatos 'pag may nagsabing "binyagan na 'yan!! wahahaha!". May mga papasok na lang din bigla na unat na ang dating kulot salot na buhok. May mga nagpa-gupit ng prescribed na haircut para sa mga lalaki, may ilan din na pinanindigang "baduy" ang ganung gupit at naglagay pa ng bangs para rock 'n roll. May mga bagong classmates na sa umpisa e kala mo napakatahimik na tao pero hayup sa kulit pag nagtagal na, at may ilan din na lumipat na ng ibang school at classroom. May mga bagong teacher na malupit sa unang klase, 'yung nagpa-assignment na agad. Mapapansin din na ang aaga pumasok ng mga estudyante pag unang linggo ng klase, at unti-unting nawawala hanggang sa wala ng may trip na pumasok ng maaga. May mga orientation lalo na para sa mga freshmen na nagsasabing bawal magtapon ng basura at panatilihin ang kalinisan sa buong paaralan. Andaming anik-anik. Ganyan ang kadalasang eksena sa mga paaralan sa unang araw ng pasukan.

Pero sa mga college students, ibang eksena naman 'yan. Mas konting school supplies lang ang kailangan. Minsan, kahit ballpen lang at tinging yellow pad lang ang dala, ayos na. Wala na masyadong excitement sa first day of schhol, pwera na lang sa mga freshmen. Masarap pa rin balikan 'yung mga oras na namimili kayo ng notebooks ng kapatid mo, tig-12 piraso pa kayo. Pero masaya na ring isipin na nakatapos ka na sa ganoong stage ng buhay mo at papunta ka na ngayon sa mga kumplikado't mas malawak na mundo ng pagbabago.

Sa lahat ng mga may pasok na at papasok pa lang, good luck! Pwede mong balikan 'yan, pero gawin mo na ang lahat para wala kang pagsisihan.

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Eskwela

Hana Meteor Over Flowers

Alam naman kung ano ang simula.
Alam naman kung sino ang magkakatuluyan.
Alam naman kung sino ang mga sangkot sa love triangle.
Alam naman kung sino ang magkaka-amnesia.
Alam naman kung sino ang humabol sa bus.
Alam naman kung ano ang mga pagkatao ng mga bida.
Alam naman kung ano ang magiging takbo ng istorya.

Eh bakit adik pa rin ang nakakarami sa nireincarnate na Manga series na Hana Yori Dango?

Ang Hana Yori Dango ay isang manga series na nilikha ni Yoko Kamio ng Japan noong 1992. Si Yoko Kamio ay.. ay.. ahmm.. isang.. ahm.. Manga artist (search niyo na lang). Bumenta nang bonggang-bongga ang nasabing manga at nagkamit ng maraming awards sa Japan. Naging mabenta ito sa Europe, America, at Asia.




Kahit ako, na-hook sa nasabing palabas. Kinalaban ko ang Optical Media Board para sa kagustuhan kong mapanood ng buo ang Boys Over Flowers at makapag-bulletin sa Friendster ng na may subject na "Natapos ko na ang BOF.. Mainggit kayo!! WAHAHA!". Sa tatlong palabas, dun ako sa Korean version, mas matatangos kasi ang ilong nila at mas mapuputi. (hehe).

Sa sobrang katuwaan, kumuha ako ng mga pictures ng casts mula sa tatlong palabas para ikumpara. Eto:

As San Cai/ Geum Jan Di/ Tsukushi Makino:

As Dao Ming Si/ Gu Jun Pyo/ Tsukasa Domyoji

As Hua Ze Lei/ Yoon Ji Hoo/ Rui Hanazawa

As Xi Men/ So Yi Kung/ Sojirou Nishikado

As Mei Zuo/ Song Woo Bin/ Akira Mimasaka

Pagandahan ng kwintas!

Sa tingin ko, mga singkit lang ang may karapatang mag-reincarnate ng Hana Yori Dango. Subukan mong tanungin ang mga kaibigan mo kung gusto ba nilang gumawa ang Pilipinas ng sarili nitong version nang nasabing palabas.

"Friend, ayos lang ba sa'yo kung merong Filipino version ng Hana Yori Dango?" (naka-smile ka pa)

"ANO???? @#$^&*%*!!"

Pero sa tingin ko, ayos lang naman kung meron tayong sariling version nito. Basta mga singkit din ang gaganap. Malaki rin ang posibilidad na mainggit ang ibang bansa at gagawa din sila ng sarili nilang Hana Yori Dango. May balak daw ang Kenya, Dubai, Madagascar, Nepal, Myanmar, Mongolia at Cebu na gumawa ng sarili nilang version.

(Tungkol sana sa A/H1N1 Virus ang iba-blog ko. Tumugtog kasi ang "Almost paradise... abashi ahashdkajiuw..." kaya nagbago isip ko.)

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Palabas

Bawal Basahin ang Blog na Ito

"May post ka ba diyan tungkol saming mga friends mo?"

Tanong sa'kin 'yan ng bestfriend ko kagabi matapos niyang utusan 'yung isa pa naming kaibigan na buksan ang ipinagmamalaki ko "daw" na website ng PedXing. Naisip ko, oo nga. Bakit nga ba wala?

Kala ko magiging madali para sakin na ipakita at ipabasa sa kanila 'yung mga gawa ko dito sa PedXing. Habang binabasa nila 'yung mga blogs ko dito, nakaramdam ako ng hiya. Nahiya ako sa hindi malamang dahilan. Siguro natakot ako na baka hindi ko matanggap kung anuman 'yung mga magiging kumento nila sa mga gawa ko. Matatanggap ko kung ibang taong hindi ko kilala ang magsasabing wala akong kwentang blogger at dapat mag-suicide na ko ngayon din. Pero 'pag mga kaibigan ko na, parang ambigat sa pakiramdam pag sinabi nilang "Eych, gawa mo 'yan? Baket??? May problema ka ba??"

Kapag blogger ka, magkakaroon ka ng dalawang mukha - astig at pangit. Astig ka kapag marami kang "tagasubaybay" at maraming nagrerecommend sa blogsite mo na basahin ang mga gawa mo gaya ng pagbibigay sa iba ng web address nito, pagpopost ng bulletin sa friendster na nagsasabing puntahan ang blogsite mo, o pagpapakalat ng text brigade at mga campaign posters. Pangit ka kapag isandaang taon na ang blogsite mo pero isang piraso lang ang comment na natanggap mo sa lahat ng gawa mo tapos galing pa 'yun sa kapatid mo. Tsk. Tsk.

Pero ngayon mas alam ko na.

Blogger ka, hindi ka artista. Hindi ka din isang friendster profile na kailangang tatadtarin ng comments gaya ng "Have a nice day!" o kaya "You're my bestfriend forever.". Hindi mo din dapat sineseryoso 'yung mga sinasabi sa'yo ng mga kaibigan mo na "Yan na 'yun? Walang kwenta." Hindi mo naman kasi kinailangan ng ibang tao ng magsimula kang umupo sa harapan ng computer at pagtripan ang keyboard para isiwalat ang nais ipahayag ng kokote mong sasabog na maya-maya. Natutunan ko din na dapat maging matatag ang emosyon mo bilang isang blogger, ibig sabihin, dapat maging manhid ka sa tuwing tatanggap ka ng opinyon mula sa iba, panget man o maganda. (OOOooopss.. Opinyon lang! :p)

Hindi ako madalas mag-blog kasi hindi naman ako madalas nag-iisip ng tama. Hindi ako madalas mag-blog kasi hindi naman ako palaging nakakaramdam ng passion sa pagsulat. Hindi ako madalas mag-blog kasi hindi ako nakakapag-isip agad ng interesting na topic. Hindi ako madalas mag-blog kasi marami akong bagay na iniisip na hindi kayang ipahayag sa harap ng limang-taong-gulang na computer namin.

Naisip kong hindi lang katuwaan ang pagiging isang blogger. Sa napakaraming aspeto't dahilan, pinaniniwalaan ko 'yan.

(Sa mga friends ko, pasensya na. Next time magba-blog ako tungkol sa inyo. Hehe)

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Blogger,Buhay

Blogger vs Scammer (Bwahahaha!)

Pamilyar ka ba sa email scam? 'Yung mga messages na nagsasabing nanalo ka sa isang international lottery kahit hindi ka naman tumaya? 'Yung nagsasabing pamamanahan ka nila ng bilyong-bilyong salapi? 'Yung nagsasabing paggising mo bukas, pwede mo nang bilhin ang buong planeta dahil sobrang yaman mo na?

Ako, oo. Sa libu-libong pagkakataon, oo. Hindi na nga mabilang 'yung mga scams na natatanggap ko. Nagsimula 'yun nung may natanggap akong email mula sa isang African na nagsasabing namatayan daw siya ng pamilya at merong iniwan sa kanyang yaman ang tatay niya na nagkakahalaga ng halos 100 Milyong dolyar at gusto niya daw ipahawak iyon sa akin. Itatransfer niya ang nasabing halaga sa bank account ko (na alam ko e friendster account lang ang meron ako) at dadalawain niya ko dito sa Pilipinas para pag-usapan kung paano namin gagastusin ang pera niya. At dahil ito ang unang email scam na natanggap ko, isa lang ang naisip ko - "cool!".

Tinanong ko siya ng mga bagay-bagay gaya ng "Where did you get my email address and why me?" na sinagot naman niya ng "Thank you for your response. I appreciate it very much, kindly give me your personal information. Thanks. bla bla bla". Sinabi ko 'yun sa kuya kong si ArAr at ang sabi niya e scam nga daw yun. Nireplyan ko ulit, "Oh thank you too. Utot mo!" At nagreply naman siya ng "Thank you again for your eagerness to help me bla bla bla." At nakahanap na naman ako ng bagong mapagtitripan. Bored pa naman ako ngayong bakasyon. :)

Nalaman ko na kapag nagreply ka sa isang email scam, asahan mo ang pagdagsa pa ng napakaraming email scam sa'yo. At automatic na may pangreply na sa message mo ang mga scammers. Wag ka na magtaka kung bakit parang ang layo ng sagot nila sa'yo pag nireplyan ka nila. Siguro higit sa isang daan na 'yung natatanggap ko at nalaman kong maraming tao ang natutuwa kapag pinagsasabihan ng "utot!"

At ang moral lesson? Wag magtiwala basta-basta at wag magba-blog 'pag gutom ka na.

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Sari-sari

It's Opisyal! Ika-Pito ni Bob Ong, Andito Na!

Hindi ko alam kung late na ang blog na ito.

It's opisyal! Nasa bookstores na nga ang inaabangang ika-pitong libro ni Bob Ong na may title na "Kapitan Sino". Eto ang mga impormasyon tungkol sa nasabing libro na mula sa multiply ni BO (alam ko multiply niya yun)at sa website ng Visula Print Enterprises (publisher ni BO).

THERE IS SOMETHING STRANGE IN YOUR NEIGHBORHOOD


Naunahan na naman ang mga pulis sa pagtugis sa mga holdaper ng isang jewelry shop. Bago noon, may iba na ring nakahuli sa isang carnaper; sumaklolo sa mga taong nasa itaas ng nasusunog na building; nagligtas sa sanggol na hinostage ng ama; tumulong para makatawid sa kalsada ang isang matanda; tumiklo sa mga miyembro ng Akyat-Bahay; sumagip sa mag-anak na tinangay ng tubig-baha; nag-landing nang maayos sa isang Boeing 747 na nasiraan ng engine; at nagpasabog sa isang higanteng robot. Pero sino ang taong ‘yon? Maililigtas nya ba sila Aling Baby? At ano nga ba talaga ang sabon ng mga artista?


KAPITAN SINO

Ang pinakabagong superhero noon.
Mas matibay pa sa orig.
Sa mas mahabang panahon.



KAPITAN SINO
ni Bob Ong
ISBN: 978-9710-54501-8
168 pages, paperback
Filipiniana, FICTION
Suggested Retail Price: P175.00



<.-.> Para sa kapakanan ng mga mambabasa mong naghintay sa bagong libro, pwede mo bang sabihin sa amin kung tungkol saan ang Paboritong Libro ni Hudas?

Kapitan Sino?

<.-.> Ah, oo, Kapitan Sino pala. Hehe. Ang ganda-ganda kasi ng Paboritong Libro ni Hudas. Yon ang paborito ko sa mga libro mo e. Hindi dahil sa nandoon ako, pero marami talagang nagsasabi na maganda yung Paboritong--

Ahem, um, ang Kapitan Sino ay tungkol kay Rogelio Manglicmot na nakilala ng mga tao bilang isang superhero sa katauhan ni Kapitan Sino.

<.-.> Ang haba ng pangalan! Para sakin mas gusto ko pa rin yung mga isinulat mong tauhan na five characters lang ang pangalan, yung simple lang, yung parang puro punctuation mark lang....

Ah, magugustuhan mo si Bok-bok, kasi may punctuation mark din ang pangalan nya!
<.-.> Sino naman yun?

Kaibigan ni Rogelio. Marami kang makikilala sa mundo ni Kapitan Sino.

<.-.> Pati si Tesla?

Si Tessa. Pero tama ka, dahil kinuha ko ang pangalan nya kay Nikola Tesla. Isa sa pinakamagaling, kundi man ang pinakamagaling, na electrical engineer sa kasaysayan, pero kaawa-awang naagawan ng maraming imbensyon.

<.-.> Hindi ba si Tessa ang nagpatagal ng ika-pitong libro?

Nagkakahiyaan kasi sila ni Rogelio. Nahirapan tuloy akong magsulat ng
kwentuhan nila. Yung iba ngang usapan, hindi na nila ipinasulat sa akin.

<.-.> Kaya ba isang buong araw kang nakinig ng mga senti?

Hehehe. Higit pa. Paulit-ulit-ulit akong nakinig ng mga love song, kasama na yung kanta ni Carole King, nang ilang linggo habang isinusulat ang tagpo nila. Pilit din akong nanood ng romantic movies pandagdag inspirasyon, at nagpaturo sa romance novel writer na dating miyembro ng Bobong Pinoy YahooGroup. Ewan kung pasado na ang gawa ko.

<.-.> Totoo bang lumang superhero si Kapitan Sino?

Hindi. Sya ang pinakabagong superhero...noon.

<.-.> 80's? Ibinalik mo ba ang oras sa Dekada Otsenta?

Oo, kaya mas akma ang kwento sa mga 27 years old pataas. Baka merong mga hindi gaanong maintindihang detalye ang mga mas batang mambabasa. Makakatulong kung meron silang mapagtatanungang matanda.

<.-.> Hmmm... mukhang interesante itong ika-walong libro.

Ika-pito. Pero tama ka ulit, dahil may mauuna pa dapat akong libro dito, kundi lang nakiusap si Mayor na paunahin ko na sila.

<.-.> May Mayor? Matatapatan ba nito ang dami ng celebrity sa Paboritong Libro ni Hudas?

Tinutukoy mo ba sila Donita Rose, Marvin Agustin, at Tootsie Guevarra na nasa ikatlong libro? Ikinalulungkot ko, pero mas hitik at nag-uumapaw sa mga celebrity ang Kapitan Sino.

<.-.> Pero hindi mo maitatangging ako ang pinakasikat mong celebrity dahil lumabas ako sa dalawang libro!

Tama. Lumabas ka sa itim at puting libro. Pero may iba pa kong tauhan na lumabas din ulit dito sa Kapitan Sino.

<.-.> Huh?! Hindi mo ko pinasasaya sa mga sagot mo, Bob Ong! At bakit ako magkaka-interes kay Kapitan Sino kung nung 80's pa ang adventure nya?

Kung itatanong mo yan pagkatapos magbasa, hindi mo naintindihan ang libro.
<.-.> Saan ba ko kukuha ng kopya?

Unti-unti na pong nagkakaroon ngayon ang mga paborito nyong eatery o sari-sari store. Kung wala pa, baka naubusan lang kayo. Subukan nyo ulit sa ibang araw.

<.-.> Magkano ba?

75 pesos lang po...kung panahon ni Cory Aquino! Pero dahil 2009 na, P175.00 po ang isa.

<.-.> Matagal-tagal bago nasundan ang Macarthur.

Ito ang pinakamatagal na agwat ng pagsusulat ko. Pero natapos din ang libro, salamat sa inspirasyon mula sa mga mambabasang tagapagpalakas ng loob at umaasang laging masusundan pa ang huling librong nabasa nila. Dahil sa simpleng hiling nila na laging masabihan kagad kung may bago na silang mababasa kaya ginagamit na naman kita ngayon para sa official announcement.

<.-.> Sanay na ko. Alam ko kailangan mo ng celebrity endorser para sa Kapitan Sino. Idagdag mo na lang sa talent fee ko yung t-shirt ng officialuse.net.

Punta ka sa Komikon sa UP sa Sabado, May 16.
http://visprintpub.blogspot.com/ Meron doong mga t-shirt ni Bob Ong. Mura lang dahil hindi ka na magbabayad ng shipping fee. Pagkakataon mo na!

<.-.> Aba, talagang double-purpose ang patalastas ah! May Swine Flu ka pa sa lagay na yan.

Sipon lang.

<.-.> Sa susunod mong libro wag kang gagawa ng announcement pag may sipon ka, kasi lalong kumo-corny.

Sige, susubukan ko. Salamat.


Oh ano pang hinihintay niyo? Bili na! =)

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Bob Ong