I Love You Math, Tayo na Ba?

Ang nakuha kong vertex point ay (1,-7), paano ko ba kukunin 'yung distance ng vertex hanggang focus? Ah ididivide ko sa 4? So 1 'yung value ng a. Eh pa'no na 'yung height ng latus rectum? Ah ididivide naman sa 2. Bale 1/2. 'Yan nakuha ko na. Oh tapos anong nangyari? Wala na bang korap sa bansa?

Hay. Ilang libong oras ko nang pinag-iisipan kung paano ko ba iga-graph 'yung equation ng parabola na 'yun. Sumakit na ulo at uterus ko, hindi ko pa rin makuha kung paano. Eto ang delubyong hatid sa akin ng Math. Ewan ko ba. Ang dali lang naman ng lesson namin, pero hindi ko pa rin magawa. Totoo kayang 1.2 lang talaga ang IQ ko? (o mas mababa pa?)

Math. Kung tutuusin, enjoy sana ang Math. Enjoy laru-laruin ang mga numero, nakakatuwang pampalipas oras ang paghahanap sa nawawalang value ng X at Y (alam mo ba kung bakit X at Y ang kadalasang gamit sa mga formula sa Math? Hindi mo alam? ako rin hindi), ang sarap magbuntong hininga ng malakas kapag nakakasolve ka ng mga problems na mas kumplikado pa sa problema ng bansa, at nakakapagpataas ng self-confidence at pagkalalaki kapag favorite subject mo ang Math. Math. Math. Naman! Sinusubukan kitang mahalin, bakit hindi mo rin subukan 'yun sa'kin?? 'Nak ng jejemon!

Nakaraos na ako sa College Algebra, Math of Investment at Business Statistics, Calculus naman ngayon at baka Mathematics Applied in History naman ang sunod. Tsk.

Kung iniisip mo na kinamumuhian ko ang Math, nagkakamali ka (ng mga 2%). Nanganganib palagi ang buhay ko kapag may Math subject kami. Pakiramdam ko nasa bingit ako ng kamatayan habang nasa banyo. Nakakasagot naman ako ng mga simpleng problems, pero 'yung mga pang-rock-'n roll na? Basag. Wala na. Lalo na kapag may quiz. Halos titigan ko na lang 'yung mga given sa problems na akala mo naman e mababago ang nakasulat at magiging 1 + 1.72 = ? ang ∫{e^(2u+1)cos[e^(2u+1)]}/sin^2[e^(2u+1)]du}. Ilang beses nang nangyari sa'kin 'yun. Sa tatlong oras na exam, dalawang oras 'dun ang inilalaan ko sa pagtulala sa kawalan, 25 minutes na pagpigil ng ihi at 45 minutes na pagpokus sa mismong exam. Add them all together and you'll get headache.

'Nung isang beses, binalik na sa'min 'yung first quiz na nachekan na ni Mister Propesor. Expected ko na ang resulta. Pumikit muna ako bago ko tignan ang score at nagwish kay Rene Descartes. At okay naman pala. 105 over 150. Pwede na. Ang yabang ko na 'nun kasi hindi ko akalain na umabot ng higit 100 ang nalalaman ko sa quiz na 'yun. Isa-isa nang lumapit 'yung mga kaklase ko para magparecheck. At 'dun ko lang naisipan na tignan ang mga scores ng mga kaklase ko. 135. 140. 143. 143.5 at halos lahat naka-150. Ang tikas nila! Tinignan ko ang quiz booklet ko at buong pusong umasa na may mali sa checking at tumaas pa kahit sa 149 man lang ang score ko. At yes! May mali nga. Mali na 105 lang ako. Kasi dapat 88 lang. 'Nak naman talaga ng tortang panis! Kinatok pa ko ng konsensya ko. Pumila na lang din ako para magpa-recheck. 88 over 150 na. Ang cute ng score ko. Bilang pampalubag loob, sinabi ko na lang sa sarili ko na tama ang ginawa kong paghawak sa isang prinsipyo ko sa buhay na hindi kailangan ng estudyante ang mandaya para pumasa. Sapat na 'yung cute ka. At marunong magjejenese. Wala akong pinagsisihan sa ginawa ko (eh pa'no, tapos na hehe, joke lang).

Sa huli, putaktihin ko man ng mura ang Math, at sumakit man ang buong nervous at urinary system ko sa pag-iisip kung paano lalagpasan ang isa na naman pagsubok na pinaranas sa'kin ng tadhana, babalik at babalik pa rin ako sa kinauupuan ko para piliting intindihin at makipagbati sa nakaalitang asignatura.

Vertex (1, -7) ; 4a=LR=1 ; a=1/4. Game. Inuman na.

P.S.: Salamat sa kaklase kong gwapings na tumawag para i-explain kung paano i-graph 'yung assignment namin. Hayaan mo, tuturuan naman kita kung paano mag-split at magbending sa ere nang walang humpay.


--
Caption ng picture sa taas:

3 words: I HATE MATH.
I'm very very very very very very very very very very very *inhales* very very (infinite verys) bad at math.
I have to do math homework today. So, my head is filled with problems.

Salamat sa http://www.flickr.com/photos/nizhonigrl/ para sa larawan na 'yan. Kung sino ka man na nag-upload ng picture na 'yan, text text naman minsan.

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Favorite Subjects,Math

WALANG IWANAN KAIBIGAN!!

Lahat ng pangyayari sa mundo may dahilan,lahat ng bagay may pinagmulan.
kaya ikaw wag kang malungkot kaibigan
kung hindi mo makamit ang hinahanap mong kasiyahan.

Lahat ng tao na ikaw ay nilisan,
isipin mo na lang sila ay may pupuntahan
wag mong isipin na ika ay napagiwanan
dahil nandito lang ako hindi kita iiwan.

Lahat ng problema mo may solusyon
kung pagiisipan mo at gagamitan ng tamang aksyon
lahat ng kalungkutan pwedeng mapawi
lahat nang yan daanin mo na lang sa ngiti.

Ang paminsanminsan pagiging miserable
sana naman sa tukso’y wag padadale
isipin mo na lang ganyan talaga ang buhay
hindi lageng perpekto at minsan May sablay.

Marami man tigyawa’t ang muka mo
kaw parin ang pinakamganda sa mata ng nanay mo
iniwan ka man ng syota mo
andyan pa din ang tuta mong loyal sayo.

Kulang man ang baon sa eskwela
ang importante ay ang matutunan ka
binasted ka man ng nililigawan mo,
isipin mo na lang na may nakalaan para sayo.

Mabaho man ang hininga mo
wala kang excuse yan ay kasalanan mo
bumagsak ka man sa isang subject
sa susunod lahat ng exam mo iyong iperfect.

Sa dami man ng pagsubok na iyong pagdadaanan
wag kang bibitaw kaibigan
dahil inuulit ko na HINDI KITA IIWAN.

makakalimutan ko ang student no ko,
makakalimutan ko ang monthsary namin ng ex ko,
makakalimutan ko ang birthday ng nanay ko, isama mo na pati pangalan ng aso ko
makakalimutan ko ang password ko sa facebook, isama mo na pati utang mo
pero gusto ko lang linawin sayo na hindi ako nakakalimot sa tropang tulad mo.

sa kabila ng paminsanminsan nating alitan at hindi pagkakaunawaan,sa lalim ng ating pinagsaluhan
at sa haba ng ating pinagsamahan ipaparamdam ko sayo ang halaga ng isang tunay na KAIBIGAN…

karlnuqui/may2/10

Read more »

ANG IBA'T IBANG URI NG PASAHERO SA LRT TUWING UMAGA

1st year college ako nung magsimula akong sumakay sa lrt arawaraw, at sa araw araw na biyayang ginawa ng diyossa buhay ko hindi ko pa naranasang sumakay ng lrt sa umaga ng nakaupo ako.Naiisip ko tuloy buti pa pagsumakay ka sa kalesa at kalabaw nakaupo ka, pag sa lrt magpainom kana pagnaranasan mong makaupo lalong lalo na pag lunes ng umaga Sa tuwing nasa pila na ako minsan naisip ko sana matanda na lang ako,sana pilay na lang ako ,sana buntis na lang ako at triplets ang laman ng tiyan ko kahit ilang minuto lang para lang maging vip ako

Sa araw araw iba’t ibang mukha,ibat iba ng lugar na pinagmulan at patutunguhan,kanya kanyang baon na dahilan,kanya kanyang pupuntahan pero iisa lang ang sinasakyan at yun ay ang lrt. Meron tayong iba’t ibang klase ng pasahero sa lrt tuwing umaga.
Meron mga pasaherong mahilig maghanap ng sandalan at kadalasan sa pintuan. Inaamin ko isa ako sa mga makululit na yun na pilit sandal ng sandal sa pintuan kahit ang laki laki na ng nakasulat ng (HUWAG SUMANDAL!!)

Meron namang pasaherong ang hilig manulak makasakay lang ng lrt pero pagpinuna mo naman ang ituturo ay yung nasa likod nya ,yung nasa likod nya raw ang nanunulak Walang pakielam kung sino ang matutulak matanda man,buntis man,pilay man,babae man basta makasakay lang at wag nang maghintay ng next train,para ata sa kanila eh sasabog sila pag hindi sila nakasakay

Meron naman mga pasahero na hanep ang singaw ng baho ng katawan ka aga aga eh kabaho baho….pagnakatagpo ka ng mga ganito parang mas pipiliin mo na lang maglakad papunta sa patutunguhan mo kesa makasakay sa lrt at makaamoy ng ganun, amoy na tumatambay sa ilong ampotah.umagang umaga eh mapapamura ka at gugustuhin mong isuka yung pandesal na inalmusal mo.

Meron ding pasahero na kung makapagsoundtrip eh akala mo pagmamayari nya yung buong lrt, eh samantalang lahat naman ng nakasakay duon eh 15 pesos lang ang binayad kung makapagpatugtog ng mga kanta nila kadalasan yung mga china phone na yung may mga tv ang cellphone na ang lakas lakas ng speaker umagang umaga rumarock and roll na

Meron din mga singer yung kadalasan mga nakaheadset sinasabayan nila yung naririnig nila hindi nila alam na ang lakas lakas ng pagkanta nila.

Meron ding mga pasaherong akala mo eh makukulong na sa lrt ng habangbuhay at ayaw magpadaan ng mga pasaherong bababa.Gusto lang nila sila malapit sa pinto at doon mag siteseeing,at magemo-emohan

Meron din yung konting galaw lang ng lrt eh akala mo matutumba na at kakapit na agad dun sa pinakamalapit na katabi kahit hindi niya close sabay sabi ng sorry ehheheh!

Meron grupo ng magkakaibigan na sobrang ingay,meron ding magshotang ayaw magbitawan at tumantan sa kanilang switswitan.

May mga studyanteng tulog,may mga studyanteng nagrereview,may txt ng txt, meron pang agaw atensyon kung makipagusap sa phone,may mga pokpok at mga nagtatrabaho sa callcenters na pauwi na ng bahay,meron mga magkakabandang may gig nung kinagabiha,may nagmamadali dahil malalate na may trabahador,may nakapormang pang executive,may empleyado meron naman parang nautusan lang,meron parang napadaan lang,meron parang pagkagising wala ng mumogmumog punta agad ng lrt,may fasionista,may mukang basura,may maarte ,may masungit may basa ng basa ng libreng dyaryo at iiwan na lang kung saan pag pababa na,may mga pumapasok na kahit may mga lumalabas pa,may masungit,may feeling close,may parang nautusan lang,may magshotang nagaaway at ang pinakagusto ko sa lahat eh yung pakiramdam na makasakay mo yung isang kaibigan na matagal mo nang hindi nakikita sabay kamustahan pa oh diba bongga!,

iba’t ibang uri man ng tao,ibat ibang uri man pinagmulan,iba;t ibang uri man ng patutunguhan,at may pagkakaiba man ng baon na dahilan,iba’t ibang uri man ng pasahero iisa naman ang gustong mangyare sa buhay “ang maging produktibo ang sarili nila sa gaganaping isang buong araw”…..

*BOW*

karlnuqui-may 2/10

Read more »

Posted in: Blog ni Karl,Pinoy Styles,Uri ng Pinoy

e-LEKSYON

mayo 1 dagdagan mo na lang ng 0 may 10 na at sa madaling salita eleksyon na pero hanggang ngayon undecided pa rin ang utak ko kung sino ang iboboto ko panu naman kasi hindi ko na alam kung sino paniniwalaan ko eh kanya kanya kasi silang siraan kanya kanyang labasan na baho okay lang sana kung ganun kaso hindi mo parin malaman kung ano ang mali sa totoo sa siyam na tumatakbong presidente ako nakapokus pero kung tutuusin ang dami nilang nagaagawan sa pwesto yan ang isa sa sakit ng mga pilipino sa sobrang ganid sa kapangyarihan eh lahat gustong maging mataas lahat gusto maging malakas wala akong nakikitang perpekto sa kanila


ang mga sumusunod ay akin lamang opinyon:

para kay


villar:(C5 at tiyaga) sobrang yaman mo na pero sa tingin mo tama bang gumastos ng bilyonbilyon para lang sa pangangampanya kilala ang mga pilipino sa pagiging praktikal lalong lalo na sa panahon ngayon nung kelan lang may nakita akong malaking billboard mo ang nakalagay lang ay isang malaking orange na tsek (alam ko mayaman ka pero sa pinapakita mo sa mga pilipino hindi ka nila dapat hahangaan sa ganyan tama bang gumastos ng milyon sa pagiindorso lang ng sarili mo gamit ang isang simpleng tsek?(crap) tapus may bago ka pang patalastas ngayon na ginawa mo pang endorser ang nanay mo alam mo bang ang tv ad ay parang video resume yan at ang video resume ay para ding writen resume at sa writen resume alam mo bang bawal mag lagay ng kamag-anak sa character reference pareho kayo ni noynoy


noynoy: bilib din ako sayo sa edad mong yan may asim ka pa nakabingwit ka pa ng isang sariwang isda nabingwit mo pa ang pinakamgandang councilor shalani soledad ng bayan ko dito sa valenzuela pero hindi na big deal yun dahil naniniwala din ako sa (love is blind) ito ang tandaan mo kung ako lang ang tatanungin walang kaso kung tatay mo ay si ninoy labas din sa usapan kung nanay mo si ate cory (sumalangit nawa ang kaluluwa nila) ang punto ko lang gaya ng sinabi ni gordon ay “leadership is not inherited” ang pagiging isang magaling na lider ay hindi nagmumula sa isang “perfect genetic combination”


Bro Eddie: kung hindi ako nagkakamali eh dati ka din tiga pup pero sa tingin ko at sa kalagayan ngayon ng pilipinas hindi “political mesiah” ang kaylangan


DickGordon: ganda ng records mo teh madami ka ngang nagawa at talaga namang nanganak ang trabaho at sabihin na natin magaling ka nga..pero ito lang masasabi ko sayo “hindi lahat ng bagay ay nadadaan sa init ng ulo” alam mo bang dian kami nagbreak ng p*t*ngin* kong ex na halos araw araw ata may dalaw sa sobrang katarayan at init ng ulo hinay hinay lang teh kalma lang palage baka sumunod tau sa tumatakbong gov ng batangas at isa pa pilit mong sinasabi na hindi totoo ang mga survey yun ba ay dahil isa ka sa mga kulelat ??ehh pano kung ikaw ang nanguna masasabi mo pa ba yan??


erap: kung tutuusin at ikukumpara nga naman ang uri ng pamumuhay ngayon at uri ng pamumuhay dati nung ikaw ang nakaupo sa trono eh masasabi kong mas better nung ikaw pa ang presidente pero pwede bang mag english lesson ka muna ako aaminin ko hindi ako ganun ka fluent sa english pero sa isang dating pangulo at isang tumatakbo ulit sa pangulo ngayon ay hindi ba dapat BONUS na lang yun??


jambi- nakita ko yung bahay nyo sooobrang ganda malaampatuan ang mansyon mo pero sigurado ka na ba sa naging desiyon mo no offense pero kasi napapansin ko tumakbo ka lang para mahati ang boto at siraan si villar


nicanor perlas- salamat sayo at may bago na naman laman ang utak ko actually kasi ngayon lang kita nakilala sabi nila scientist ka daw at napredict mu daw 3 years ago na mangyayari talaga ang nangyari noong panahon ng “ondoy’ imbaaa.gumising ka ako na nagsasabi wala kang pagasang manalo


jc delosreyes-akalain mo naisipan mong tumakbo..kung baga sa contest ay napadaan ka lang…eh pucha pano ka mananalo eh dito nga lang sa valenzuela mukang mas sikat pa ako sayo ehh


gibo- kung ako lang mayari ng isang kumpanya at ikaw ay magaaply walang nginterview pakita mo lang resume mo pasado kana agad sa ganda ng records mo bilang isang topnotcher ng bar exam sinasamba talaga kita walang nakikitang pangit sayo ang mga pilipino kundi yung pagiging admin mo…well sa tingin ko hindi mo naman kasalanan na ikaw ang inappoint ni gloria na def secretary pero iba pa din kasi ang impression pag isa kang admin lalo sa sa rehimeng gloria macakupal arroyo



hay hay hay may kanya kanyang baho may kanya kanyang mali pero wala tayong magagawa kundi manindigan at pumili(wow rhyme) kung sino man na sa tingin natin ay magbibigay daan sa matagal na natin hinihintay na pagunlad bantayan natin ang boto natin bumoto tayo bilang isang responsableng mamamayan hindi lang yung basta maexperience at mamangha sa isang picos machine, yung ilang minuto ng pagboto mo sa araw ng eleksyon eh anim na taon o baka humigit pa ang magiging epekto sa bayan ganun kamakapangyarihan ang isang boto mo, bumoto ka yung sa tingin mo ay tama wag kang bumoto ng dahil lang sya ay isa sa mga hinahangaan mong artista,ng dahil lang kyut sya,ng dahil lang malakas ang apil nya,ng dahil lang trip mo syang iboto wag mong sayangin ang boto mo kaibigan wag mong ilayo ang sarili mo sa lipunan ginagalawan mo dahil kahit gaano kapa kabilis tumakbo palayo dito wala kang magagawa dahil parte ka na nito



OH SYA TAMA NA ANG DAMI KO PANG SINASABI EHH HINDI NAMAN AKO BOBOTO







P.S nung nalaman kong tumatakbo bilang vice pres si jay sonsa nagulat talaga ako akala ko kasi kaya nawala sya at naging mel and joey ang dating mel and jay ay dahil patay na sya….wahh sa tinagal nang panahon ngayon ko lang nalaman buti na lang tumakbo sya

kjnuqui may 1/10

Read more »

Posted in: Blog ni Karl,Botohan

FRIENDSTER MAN MAY PUSO RIN !!!!!!!!!!!

life is transitory nga naman walang permanente dito sa earth lahat nagbabago,lahat nirerepair,lahat napapalitan,bibihira na lang siguro yung mga bagay na masasabi mong panghabangbuhay,bibihira yung mga bagay na parating nandiyan

naaalala mo pa ba yung mga panahon na madalas natin marinig sa ating mga kaibigan ung mga linyang

ui”enge naman akong testi

yung mga banat na

ui”comment naman dyan

yung tipong paramihan pa kayo ng friends na kahit hindi mo naman kilala add lang ng add at accept lng ng accept, yan yung madalas maging sinaryo nung highschool pa ako o kaya pagandahan ng background mas madaming glitters mas maganda, pagandahan ng comment mas makulay mas makinang mas maraming thank you ang babalik sayo

yan ang FRIENDSTER ang isa sa mga kadalasan hinihingi mong account sa mga crush mo, isa sa ginagamit mo para magsearch ng pics ng mga pinagpapantasyahan mo

1styir hyskul ako nung namulat ako sa pagkakaroon ng account sa friendster pero ngayon dumating si FACEBOOK, naglabasan ang twitter, naglabasan ang skype, dumating ang formspring ang dating “shout out” ngayon ay status na, ang dating “primary pic" ngayon ay “profile pic” na, ang dating “who viewed me” ngayon ay “topfans na” ang dating 6 na pwede mong ilagay sa feature friend ngayon ay 12 na, wala nang verify verify account halos lahat nagbago nung dumating si FACEBOOK except na lang siguro ang salitang LOGOUT na ewan ko ba kung bakit hirap na hirap tayong pindutin.. bigla na lang napanis si FRIENDSTER sabihin na natin mas maganda ang features ni FACEBOOK kaya mas bumenta siya pwede din natin masabi na nagsawa ang tao sa kanya, well ganun talaga ang buhay pag paulit-ulit na lang matututo ka rin magsawa parang sa isang relasyon din yan..eh nung mga panahon na add lang ng add at acccept lang ng accept ang mga tao ng friends, sa facebook iba pag hindi ka nila kilala habangbuhay ka nang mababaon sa pending request nila o kaya naman click ignore

kahapon nag formspring ako tinanung ko ang isa kong kaibigan tinanung ko sya na sa panahon ngayon may natitira pa bang lamang ang friendster sa facebook, nagulat ako at nabigla sa sagot nya sabi nya kasi “mas may sentimental value" daw ang FRIENDSTER sa kanya kasi andun lahat ng memories, talagang *thumbsup* ako sa sagot nya tama nga naman sa likod nung makikinang na glitter na comments, sa likod ng paramihan ng comments, sa pagandahan ng backgrounds at sa paramihan ng friends andun pa din yung memories ko nung highschool pa ako, andun pa din unang napost yung mga pictures ko kasama yung mga highschool friends ko, yan na siguro ang pinakalamang ng friendster sa facebook sa panahon ngayon, nung binuksan ko yung account ko sa friendster nakita ko ulit dun yung palitan namin ng message nung crush ko nung highschool o diba ang sarap balikbalikan, sa kinagaltagal man ng panahon ehh andudun pa din yung mga yun. nagbago man ang sistema yung mga alaalang naiwan sa account ko na yun ay hindi na mababago kahit anung pagunlad pa ang mangyari sa antas ng ating teknolohiya.

*BOW*

karlnuqui-may1/10

Read more »

Posted in: Blog ni Karl,Friendster

Udyok ng Pluma

Sa pagsulat ng tula…
Sa paggawa ng nobela…
Sa pagbuo ng mga katha…
Sa isip ng isang makata…
Isa lang ang iyong makikita…
Ngunit hindi ng iyong mga mata…

Pluma ang ginamit ko sa pagsulat nito, ngunit hindi ito ang nagdikta ng mga nakasulat dito, hindi rin impluwensya ng mga naririnig ko, kundi dikta ng isang bagay na meron ka at meron ako, na nanunuot sa kaluluwa ko.

Sa mundong ginagalawan ng bawat tao, tila wala nang totoo, at kung meron man, hindi ko alam kung nasaan. Siguro nga, masyado lang akong abala sa paghahanap ng mga katotohanang maaari kong sandalan sa tuwing pinagdududahan ko ang mundo, kaya nasasabi ko ang lahat ng mga ito.

Tumingin ka sa paligid mo, lumingon ka sa likod mo. May nakikita ka bang isang batang nagsusulat ng tungkol sa paru-parong dumapo sa balikat niya? May nakikita ka bang isang matanda na gumagawa ng tula na tungkol sa kwento ng pag-ibig nila ng namayapa niyang asawa? May napapansin ka bang isang guro na nagsasalayasay ng mga karansasan niya sa pagtuturo sa pamamagitan ng isang maikling kwento? Lahat sila, isa lang ang gusto – ang malaman ng sanlibutan kung sino sila at kung ano ang mga nararamdaman nila – nang walang ibinubukang bibig, nang walang binibigkas na salita.

Sulat. Pagsulat. Manunulat.

Maraming tao ang walang interes sa pagbabasa ng mahahabang nobela, o mga tulang masyadong makata. Kung ang lahat ng tao ay katulad ng mga taong ito, wala na sigurong manunulat na nabubuhay sa mundo, Sa hinuha ko’y marahil nangamatay na ang mga ito dahil walang sinuman ang nagnanais nqa makakita, makarinig, at makaramdam ng mga lihim na saya, lungkot, galak, hinagpis, hinanakit at pagdaramdam ng mga ito.

Umiikot ang buhay ng lahat, ngunit iba ang mga manunulat. Sa isang walang tiyak na lugar nila naihahayag ang tunay nilang pagkatao. Kahit saan sila mapadpad ng hangin, o kahit saan man sila tangayin ng paborito nilang musika, makagagawa sila ng isang tula na maaaring maging salamin ng kaluluwang nagkukubli sa loob ng katawan nila. Sa bawat tugma, sa bawat talinghaga, may mga katotohanang nagpapakita.

Lahat, maaaring daanin sa pagsulat. Maniniwala ka ba kung sasabihin kong sa pamamagitan ng pagsulat, maaaring dalhin ang iyong isipan sa Europa at sa Asya kahit na hindi ka pa man nakakalabas ng Maynila? Na sa isang sulat, maaaring magbalik loob ang isang nagrebeldeng anak sa kanyang mga magulang? Na maaraing ipakita sa tao ang realidad sa mundo? At ang pinakatagu-tagong sikreto nito ay maaaring ipakita sa’yo?

Sulat. Pagsulat. Manunulat.

Walang ibang ninanais ang isang manunulat kundi ang mapakinggan siya, makaramdam ng simpatya, kahit na hindi siya nagsasalita. Sa bawat udyok ng pluma at sa bawat dikta ng puso’t isipan niya nabubuo ang isang tula, na kahit walang tugma, sukat, o talinghaga, ay nakapagdudulot ng tuwa, kahit walang nakakapuna.

Sulat. Pagsulat. Manunulat.

Tula. Tugma. Talinghaga.

Nobela. Katha. Kabanata.

Paubos na ang tinta ng pluma ko, ngunit ang mga kaisipan, idea, obserbasyon at pananaw ko sa mundo ay kailanma’y hindi mauubos – sapagkat ako’y manunulat, nauunawaan kita, at sinusubukan kong maunawaan ang lahat…



-HSR, 2008

Read more »

Posted in: Blog ni Eych,Writer