Friday, January 16, 2009

Random Drug Testing, ok lang ba?!.

Kung ako ang tatanunging, ok lang ang Random Drug Testing sa mga Highschools at Universities. Pabor sa akin yun para sigurado sila na hindi nga ako addict. Diba.

Wala naman akong nakikita masaman dun at di naman yun sapilitan at syempre basta't walang bayad. "Di naman siguro matatapakan ang sinasabi nilang Privacy at Human Rights ko dun". Siguro kung ako ay isang Drug addict o kaya pusher, baka maramdaman ko na nalalabag ang aking human rights at privacy.

Sa tingin ko, mas maraming magulang ang papabor sa Random drug testing sa mga Highschools at universities para makasigurado sila na hindi nga addict o hindi gumagamit ng mga pinagbabawal na gamot ang kanilang mga anak. Alam naman natin na dumarami na ang kaso ng pagiging drug addict at pusher dito sa pilipnas at sa ibang panig ng mundo kaya nararapat lang na supilin at iwasan kahit sa simpleng Drug test lang. Wag na natin hayaan pa na tuluyang maging addict ang mga kabataan, dapat ay hanggang maaga pa lang ay simulan ng iwasan ang salot sa lipunan na drugs.

Naniniwala rin ako na maraming studyante lalo na sa mga pribado at malalaking iskwelahan at unibersidad na gumagamit ng mga pinagbabawal na gamot. Syempre mas malawak at mas malaki ang bentahan ng mga drugs sa malalaking paaralan dahil nandun ang mga istudyante na may malalaking baon at di nauubusan ng pera. Siguro wala na silang mabiling matino, "shabu naman daw para maiba" at cocaine naman para sa istudyante na galing sa pamilya ng mga pulitiko at negosyante.

Hindi mo rin naman maitatanggi na posible ngang gumamit at addict ang mga tinuturing na Alabang Boys. Picture nga lang nila na kuha ng PDEA na pinapakita sa TV (ung naka-green sila) eh mukha ng mga High eh. Mga nakangiti pa at palibhasa kasi mayaman sila kaya alam nila na kayang-kaya ng pera nila na mapawalng sala sila. Konting halaga para sa kalayaan. Ganyan naman kadalasan ang IBANG mayayaman, Guilty o not-guilty man sila eh piplitan nilang linisin ang pangalan nila, syempre mayayaman at sikat sila kaya nakakahiya at panira sa career at negosyo kung masasangkot sila sa isang eskandalo.

Ayon sa resulta ng Drug test na ginawa sa Alabang boys, silang lahat ay positibo sa droga. Ikaw, kung ang isang tao ay positibo sa droga, tingin mo ba di sya addict o nagddrugs?!.

Hindi naman siguro sila magiging positibo sa bawal na gamot o droga kung ponstan, bisolvon at diatabs lang ang ininum mo.

Eh ika nga sa kanila, di naman daw sila addict, user lang!!.. Nyak, anu kaya yun. Alam mo nangang Salot, Bawal at Masama sa kalusugan ang paggamit ng anumang pinagbabawal na gamot eh gagamit ka pa, di bale na lang kung tanga at galing sa pamilyang addict o ang mga magulang ay ex-Drug-addict-lord-pusher.

Nasa magulang din yan, kahit anung problema ang dumapo sa kanilang mga anak, kung tama at maganda ang pagdidisiplina sa kanila ay hinding-hindi gagamit ang kanilang mga anak ng mga pinagbabawal na gamot.

Payo ko lang sa mga engot-engot na magulang ng alabang boys, imbis na itago ang pagkakasala at pagiging addict ng mga anak nila, sana ay pangaralan na lang nila at hayaang makulong o marehab ang mga anak nila upang tumino at malayo sa kapahamakan at lalo na sa impluwensya ng droga.

Ayon sa nalalaman ko,.. Tulad ng ginawa ng nanay ni Robin Padilla sa isa nyang anak, nang nalaman nyang Drug addict ang kanyang anak, sya mismo ang nagparehab sa anak nya para maibalik sa katinuaan at malayo sa droga ang kanyang anak.

Kaya imbis na isipin nila ang kanilang negosyo at kahihiyan sa pangalan nila, hayaan na lang nilang matuto ang malayo sa masamang bisyo ang kanilang mga anak at pati na rin siguro ang kanilang mga sarili. Un lang.

Sensya na kung paikot-ikot ako, masakit kasi yung ulo ko eh.

Thursday, January 15, 2009

Pagkakaiba ng Mahirap at Mayaman

Kung naging mayaman kaya ako, ano kaya ang naging kapalaran ko? Technician pa rin kaya ako o may-ari na ng kumpanyang pinapasukan ko? Whahaha. Libre lang mangarap sabi nga sa kanta ng kamikazee (tama ba spelling???). Sa panahon ngayon, lubhang malaki na talaga ang pagkakaiba ng mga mayayaman sa mga mahihirap. Katulad na lang halimbawa sa pananamit. Pag mayaman o angat ka sa buhay, bumabagay ang kahit ano'ng suotin mo. Tulad na lang ng scarf. Kapag rich ka, aba, bagay na bagay, pero kung mahirap ka, mukha ka lang abu-sayap member. Hehehehe. Iba rin ang mga salitang ginagamit nga mga mayayaman sa mga mahihirap. Halimbawa:

Mayaman : "Uy Friend! Kamusta na? Anak mo?? Ang cute ah! PETITE!"
Mahirap : "Hoy Mare! Kamusta na? Anak mo?? BANSOT ah!

Mayaman: "Hey dude, what's that? RASHES?"
Mahirap: "Yak pare, ano yan? GALIS?"

Mayaman: "Junior, stop that! It's DIRTY!"
Mahirap: "Dyunyorr!, tigilan mo yan, AH AH yan!

Heheheeh. Kapansin pansin din ang pagiging ingglisero ng mga mayayaman.
Slang ika nga. Sa pangalan nga lang eh iba na ang tunog.

Mayaman: What's yah name? Abigail? (pronounced as Ebeegeyl)
Mahirap: Uy! Si Abaigail oh! (pronounced as AHBIGEYL)

Siyempre ang mga yan ay opinyon ko lamang. Sa pananaw ng iba, pwedeng totoo ang mga yan. Pwede ring hindi para sa mga guilty. Kung may tinatamaan man, wala na ako'ng pakialam! Basta ang alam ko, malaki ang pagkakaiba ng mga rich sa poor. Adios! ^^

Laro tayo

Noo'ng kami ng mga kaibigan ko ay mga musmos pa lamang, naranasan naming makapaglaro ng kung tawagin ay mga laro ng lahi. Dahil noong panahong iyon, wala pa ang mga online games tulad ng RAN, Special Force, O2jam, MU atbp. Kaya naman talagang ubos ang enerhiya ng aming buong katawan dahil sa kakatakbo, kakalundag at kakasigaw. Naenjoy talaga naman ang aming pagiging bata. Iban'g iba na talaga sa henerasyon ngayon. Kaya sa aking pagbabalik-tanaw, pagmumuni-muni at pagtingin sa cursor na patuloy na kumikindat habang ako'y nag-iisip ng maisusulat, sumagi sa akin'g isipan ang mga laro'ng pinoy na minsan ko na lang makita ngayon.

1. Luksong Tinik - gamit ang mga paa at kamay ng dalawang manlalaro, pagdudugtung-dugtungin nila ang mga ito na para bang gagawa ng bakod na siya namang lulundagin ng isa pa nilang kalaro. Kailangang hindi sasabit ang kahit anong parte ng katawan ng lulundag dahil kung hindi ay magiging taya siya. Maaari rin namang gumulong siya kapag nagkamali ng lundag. Susubsob ang mukha sa lupa at sisirit ang dugo. Ang saya!

2. Luksong Baka - ang taya ay siyang yuyuko na gagayahin ang itsura ng baka. Lulundagan naman siya ng mga nang-aatsoy sa kanya. Kailangang matibay ang mga buto ng siyang magiging baka dahil iba-iba ang pisikal na anyo ng mga tatalon sa kanya. Suwerte mo kung singbigat lang ng tissue paper ang tatalon sa yo dala na rin ng kakulangan sa nutrisyon pero kung singtaba ni Dabyana ang tatalon sa yo, siguraduhing may nakahandang ambulansya o hindi namay'y albularyo na syang manghihilot sa posibleng maging pilay mo.

3. Langit Lupa - habulang laro na kung saan, para makaligtas ka sa taya na siyang huhuli sa yo, kailangan mong maghanap ng isang mataas na bagay na siyang magsisilbin'g "langit". Pero di ka pwedeng manatili habang buhay sa "langit" mo dahil kailangan mo ring humanap ng pwesto pagkatapos. At ang taya naman, bawal ang bantay sarado dahil tiyak na kakantahan ka ng "Bantay Suka, Doble Taya!"

4. Tumbang Preso - isang lata ang ipupwesto ng taya na siya nyang babantayan para hindi mapatumba ng mga nagbabalagoong sa kanya. Kapag nakatayo ang lata, maaari syang manaya ng mga manlalarong wala sa base. Pero sa oras na mapatumba ang lata gamit ang mga tsinelas na syang hinahagis ng mga manlalaro, kailangan nya itong itayo bago sya manaya. Iwasan lamang ang lata dahil maari itong tumama sa iyong pagmumukha at pagsimula ng pamamaga.

5. Patintero - tinatawag ding "harang-harang" dahil wala kang ibang gagawin kundi harangin ang mga magnanais makapasok. Maaring laruin ng tatlo hanggang limang manlalaro sa bawat koponan. Kailangan munang gumuhit ng dalawa o apat na parisukat dipende sa dami ng manlalaro sa bawat kuponan bago simulan ang laro. Ang bawat kalahok ng isang kupunan ay tatayo sa likod ng mga linyang ginuhit. Ang taya na nakatayo sa linya sa gitna ay maaring tumawid sa mga iba pang linyang ginuhit kaya't napapadali ang pagkakataon na mahuhuli ang kalahok ng kabilang grupo. Dapat makatawid at makabalik ang mga kalahok ng kabilang grupo na hindi nahuhuli ng tayang grupo. Kapag mayroong nakatawid at nakabalik sa kupunan na hindi nahuhuli ng mga taya ay madaragdagan ng puntos ang kanyang kupunan. Ang mga tumatakbo naman ang magiging tayakung sakaling mayroon isa sa kanila ang mahuli ng kabilang kupunan. Ang unang kupunan na makakuha sa pinagusapang dami ng puntos ay siyang magwawagi.

Ilan lang yan sa mga nakakamiss laruin na sa ngayon ay di ko na madalas nakikitang nilalaro ng mga bata dahil abala sa paglalaro ng ragnarok at iba pang online games.


Sana lang, makasama ang mga larong ito sa SEA Games o Olympics. Wishful thinking!!!

Tuesday, January 13, 2009

Deadbol Daga

Ok din palang pamatay ng daga ang pellet gun na nabili ko sa isang tyangge sa Robinsons noong new year. Mdyo marami n rin cguro yung mga napatay kong daga. Siguro mga anim na maliliit at makukulit na daga.

Tulad kanina, akala siguro ng isang daga o bubwit na papangalanan nating Steve na makukuha nya ang mumunti kong puto na binili ko sa tindahan sa tabi ng bahay namin. Pasimple pa syang lumalapit at aamoy-amoy. Sayang naman ang merienda kong puto pag nakuha nya yun. Kaya ang ginawa ko, kumuha ako ng maliit na piraso ng puto para gawin kong pain sa kanya. Hinintay ko syang lumapit habang nakatutok ang aking dakilang pellet gun sa puto.

Hinintay ko sya sa loob ng mga limang minuto, kakangalay. Peste talaga ang mga daga, may taning na nga ang buhay, mamemerwisyo pa. Pero di rin nagtagal at unti-unti kong naaninag ang anino ni Steve at unti-unting lumalapit sa aking puto.

Tamang-tamang pagkakataon sana para makapagmerienda sya ngunit katapusan na nya pala. 
Paglapit nya sa aking puto, at habang nakatutok ang aking pellet gun, bgla ko ng kinalabit ang gatilyo na aking pellet gun! Ayun! Malas! Nakalimutan kong ikasa! Asar talaga! Nakatakbo pa tuloy sya. Syempre di natatapos dun ang gera sa pagitan namin ni Steve. Sinigurado ko ng nakakasa ang aking pellet gun at siniguro ko na rin na may bala. 
Di rin nagtagal at unti-unti ulit syang lumapit upang tirahin ang puto na pinain ko sa kanya. Ang di nya alam ay handang-handa at lock and load na aking pellet gun. Paglapit na paglapit nya, BOOOM! BullsEye ka boi! Sapul sya, laglag sya sa likod ng computer. Syempre di ako nakuntento at sinigurado ko na tepok na sya kaya tinadtad ko pa sya hanggang sa mamatay sya. Ngunit kadiri, tumalsik na pala yung dugo nya sa pader at sahig. Kaya dali-dali akong kumuha ng basahan para punasan ang kadiri nyang dugo. 
Winalis ko ang daga palabas ng bahay ngunit malas nya dahil nasa labas nga lang pala ang aming aso kaya ayun, double dead rat sya ngayon. Kawawang Steve, marahas ang pagkamatay. Sana madala na ang mga daga sa bahay namin at magsi-empake na at maghanap na ng ibang lungga.

Mang Domeng's Laboratory

Napanuod ko yung episode ni Jay Taruc sa i-witness kagabi yung "Mang Domeng's Lab". Ganun pala gawin yung mga hayop na nakikta nating nakadisplay sa mga laboratory ng mga universities at pati na rin yung mga palaka at iba't-ibang hayop na nabibili para i-disect at un din ang nagsisilbing pantawid gutom ng kanyang pamilya.

Kakadiri din palang gawin yung at kakakilabot. siguro sementado na yung mga sikmura ng pamilya ni Mang Domeng.

Bumubili pala talaga sila ng mga hayop tulad ng mga palaka, unggoy, pating, pusa, daga at kung ano-ano pang mga hayop para ibenta, i-preserve at i-exhibit sa mga skul.

Marami pa palang mabibili sa arangque market ng mga exotic na animals, tinatago lang pala para di makita pag ni-raid. Tulad sa episode kagabi, nakabili si Mang Domeng ng unggoy na worth 2,500 ata. Mura na rin kung tutuusin mo kung bibili ka sa legal na proseso. Pagkatapos mabili, syempre uwi na sa bahay at sisimulan na agad gawing pinatayong unggoy o "stuffed monkey". Binigti muna nila yung unggoy tapos hiniwa yung gitna ng katawan at sinimulan ng tanggalin yung mga lamang-loob at buto-buto nito.

Pinuno nila ng bulak yung loob ng katawan para mabuo ulit sya, nilagyan din ng alambre ang loob ng katawan para tumayo at kumuha ng mata mula sa stuffed toy at presto!, buo na ang obra maestra ni Man Domeng at handa nyang ibenta sa halagang P5000-P6000.

Kung tutuusin, tama rin na gawing ligal at ginagawa ni mang domeng sa mga hayop kasi nga for educational purposes naman talaga. Kung di dahil kay Mang Domeng ay di basta-basta matututo ang mga estudyante specially yung mga medical student about parts ng different species. Mas ok nga naman na pag-aralan muna ang mga hayop kaysa sa tao. Syempre practice muna ng mga estudyante yung pgaanatomy at paraan din para masanay kahit papaano yung sikmura nila bago sila humarap sa totoong katawang ng tao.

Kaya mas ok talaga na gawin ng ligal yun, siguro bigyan na lang nila ng mga rules at limitations yung gingawa ni mang domeng. I'm sure suportado sila ng mga Medical students at medical schools.

Pero sana wag ng bigtiin ni Mang Domeng yung mga hayop, kakaawa din naman. ok na cguro yung lethal injection para di sila mahirapang mamatay.

50 Facts about Philippines

50. Where the most happening places are not where the party is. Instead it is where the gang wars happen, where women strip and where the people overthrow a president.

49. Where even doctors, lawyers and engineers are unemployed.

48. Where everyone has his personal ghost story and superstition

47. Where mountains like Makiling and Banahaw are considered holy places.

46. Where everything can be forged.

45. Where school is considered the second home and the mall considered the third.

44. Where Starbucks coffee is more expensive than gas.

43. Where every street has a basketball court and every town only has one public school.

42. Where all kinds of animals are edible.

41. Where people speak all kinds of languages, and still call it Tagalog and where it is fast becoming unfashionable to speak English/Spanish.

40. Where students pay more money than they will earn afterwards.

39. Where call-center employees earn more money than teachers and nurses, where doctors study to become nurses for employment abroad.

38. Where driving 4 kms can take as much as four hours.
37. Where flyovers bring you from the freeway to the side streets.

36. Where the tourist spots are where Filipinos do not (or cannot) go.

35. Where the personal computer is mainly used for games and Friendster.

34. Where all 13-year-olds are alcoholic.

33. Where colonial mentality is dishonestly denied!

32. Where 4 a.m. is not even considered bedtime yet.

31. Where people can pay to defy the law.

30. Where everything and everyone is spoofed.

29. Where even the poverty-stricken get to wear Ralph Lauren and Tommy Hilfiger (peke)!

28. Where the honking of car horns is a way of life.

27. Where being called a bum is never offensive.

26. Where floodwaters take up more than 90 percent of the streets during the rainy season.

25. Where everyone has a relative abroad who keeps them alive.

24. Where crossing the street involves running for your dear life.

23. Where wearing your national colors makes you baduy.

22. Where billiards is a sport, and darts is a bar game.

21. Where even the poverty-stricken have the latest cell phones. (GSM-galing sa magnanakaw)

20. Where insurance does not work.

19. Where water can only be classified as tap and dirty - clean water is for sale (35 pesos per 5-gallon).

18. Where the church governs the people and where the government makes the people pray for miracles.

17. Where University of the Philippines is where all the weird people go. Ateneo is where all the nerds go. La Salle is where all the Chinese go. College of Saint Benilde is where all the stupid Chinese go, and University of Asia and the Pacific is where all the irrelevantly rich people go. [malabo naman toh eh -mark]

16. Where fast food is a diet meal.

15. Where traffic signs are merely suggestions, not regulations.

14. Where all the trees in the city are below six feet.

13. Where being held up is normal. It happens to everyone.

12. Where kids dream of becoming pilots, doctors and basketball players.

11. Where rodents are normal house pets.

10. Where the definition of traffic is the “non-movement” of vehicles.

9. Where the fighter planes of the 1940s are used for military engagements, and the new fighter planes are displayed in museums.

8. Where Nora Aunor is an acclaimed actress and Boy Abunda is the best talk show host, where the population knows more their showbiz stars better than their national heroes and past presidents, knows more of showbiz gossips than their national history and current events.

7. Where cigarettes and alcohol are a necessity, and where the lottery is a commodity.

6. Where soap operas tell the realities of life and where the news provides the drama.

5. Where actors make the rules and where politicians provide the entertainment.

4. Where finding a deer on the road will be a phenomenon.

3. Where people can get away with stealing trillions of pesos, but not for a thousand.

2. Where being an hour late is still considered punctual. (Grabe talaga ‘to!)

1. Where the squatters have more to complain (even if they do not pay their tax) —- than those employed and have their tax automatically deducted from their salaries.

and finally….. .

0. Where everyone wants to leave the country!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Edited by PedXing-ArAr